Tilicho lake trekking, Nepal
Verslag van een
trekking naar Tilicho lake in het Annapurna gebied in Nepal van 17 mei t/m 28
mei 2007
De weken na ons uitstapje naar Varanasi,
Rara lake,
Lumbini en Tansen staan vnl in het teken van het voorbereiden op het vertrek van
Susanne (naar Nederland/Cuba) en de orientatie & voorbereiding van de Tilicho trekking van Arno.
 |
 |
Eerste uitzicht op Tilicho Lake vanuit het oosten
|
Tilicho Peak
|
Kort na thuiskomst in Nederland zou Susanne
direct voor 3 weken met haar vader naar Cuba gaan. Hierop besloot Arno nog een
paar weken extra in Nepal te blijven en deze o.a. te gebruiken om samen met 2
Nepalese vrienden en een vriendin van een van hun de minder gangbare Tilicho
Lake trekking met oversteek van de Mesokunta pas naar Jomsom te maken. Hiervoor is
het noodzakelijk om als onderdeel van de trekking een 4 a 5 daagse camping
trekking van Manang naar Jomsom te maken en op een hoogte van 4900 meter te
kamperen.
Het oorspronkelijke plan was om 18 mei te
vertrekken, maar wegens werkverplichtingen van de anderen werd dit vervroegd
naar 10 mei, wat ook de dag van vertrek van Susanne was. Niet echt heel handig,
want dan kon ik haar niet naar het vliegveld brengen wat i.v.m. bagage en
overgewicht zaken wel zo handig was geweest.
Zes dagen voor vertrek werd ik echter door
Sangeeta gebeld dat we de volgende dag nog even bij elkaar moeten komen.
Het blijkt dat Santosh bij zijn voorbereiding
voor de trekking te overijverig is geweest in de sportschool en flinke blessures
aan elleboog en knie heeft opgelopen. Een vrij contra-productieve bezigheid dus.
De arts in het ziekenhuis heeft hem 3 weken volledige rust voorgeschreven. Maar
Santosh legt zich daar niet bij neer. Hij gaat diezelfde middag nog naar een
andere, goed aangeschreven arts voor een second opinion. De oorspronkelijke
vertrekdatum van 10 mei lijkt onhaalbaar en daarmee moet de vriendin van Santosh
afhaken, daar die dringende werkverplichtingen heeft. Als Santosh niet op tijd
fit is, blijven Sangeeta en ik over, maar het trekkingburo wil de tour niet
voor 2 personen organiseren. Een aparte ontwikkeling, zeker gezien het feit dat
ik mijn vlucht heb verzet en omgeboekt via Delhi speciaal om deze trekking te
kunnen maken. Maar goed, gewoon afwachten en flexibel zijn. Dat laatste is
sowieso vereiste nr 1 in Nepal.
De arts van Santosh geeft hem gelukkig een kans
en een Japanse masseuse moet hem op tijd klaarstomen zodat we op 17 mei
daadwerkelijk kunnen vertrekken. Op 14 mei zou Santosh definitief de beslissing
nemen.
Ondertussen zwaai ik op 10 mei ’s avonds
Susanne uit die met een lelijke open wond op haar been en flinke rugpijn vrij
gehavend aan de terugreis begint. Een terugreis die via Wenen supersnel zou
moeten gaan, maar helaas loopt ze grote vertraging op door het missen
van de aansluiting in Wenen.
Het is vreemd om na zoveel maanden (eigenlijk
al 3 jaar) bijna non-stop samen te zijn elkaar ineens relatief lang niet te
zien, waarbij elke vorm van directe communicatie tussen iemand in een remote
trekkinggebied in Nepal en iemand “en route” in Cuba nagenoeg onmogelijk is.
Santosh’ Japanse wondermasseuse verricht
inderdaad wonderen en op 14 mei geeft ie aan dat de trekking wat hem betreft
door kan gaan. Op 17 mei verzamelen we om 8:30 uur bij het
trekkingburo en niet op het achterlijke tijdstip van 06:00 uur zoals de agent
graag wil, maar waar tegen wij fel protesteerden. Santosh’ knie en elleboog
zitten volledig ingezwachteld. Hij ziet er eerder uit als of ie net gewond is
teruggekeerd van een trekking dan dat ie fris aan het begin van een avontuur
staat. Vanaf het trekkingburo gaan we naar Gongabu-busstation gaan. Uiteindelijk
vertrokken we daar pas tegen 10:00 uur met de microbus naar Besi Sahar, waar we
iets van 16:00 uur aankwamen.
Hier regelt de gids een extra porter en namen we een propvolle local bus naar
Bhulbhule via een enorme slechte weg. Na circa anderhalf uur volledig door
elkaar geschud te zijn en nauwelijks sneller vooruitkwamen dan lopend het geval
zou zijn geweest, arriveerden we in Bulbhule. Hier bleek dat onze gids een oud
trekkingplan bij zich had en niet ons later besproken plan, waarin we dezelfde
dag nog een korte trek zouden maken. De staf was hier niet op voorbereid en
moest nog inkopen doen en voorbereidingen treffen in Bhulbhule.
We spendeerden de nacht in een eenvoudige lodge
waar we gezelschap kregen van enorme spinnen, kakkerlakken en andere grote
insecten. Rond middernacht begon het te onweren en te
regenen wat een enorm kabaal maakte op de golfplaten daken. De regen zou tot
circa 9:00 uur niet meer ophouden, waardoor we flink later vertrokken dan
geplanned en nog iets meer achterstand opliepen op ons schema, dat vanwege
werkverplichtingen van Santosh en Sangeeta en acclimatisatie-wensen redelijk
strak was en vanwege Santosh’ knie was het lastig om langere dagen te maken
dan wel sneller te lopen.
We maakten een wandeling door prachtig
landschap richting Bahundanda (=Brahmin (=hoogste kaste) top). Vlak voor Bahundanda werden we
door een flinke bui overvallen en we snelden de top op om in Anjana restaurant
uit te hijgen en van een lunch te genieten. Dit restaurant bleek door een
gefrustreerde Zwitser en zijn Nepalese vrouw gerund te worden. Als hij hoort dat
de groep gasten uit vijf Nepalezen en een Westerling bestaat, begint ie, net op
het moment dat Sangeeta het restaurant instapt, te schelden en te tieren, in de
trant van: “5 Nepali guests and 1 foreign tourist, what kind of business is
this. Those Nepalis eat like lions and pay hardly anything, better no business
than this business” (mn Sangeeta is ernstig beledigd, ik vind de man slechts
bijzonder ongeschikt voor zijn werk), waarna hij en zijn vrouw evengoed nog de
illusie hebben dat we zullen blijven voor de lunch. Maar uiteraard gaan we op
zoek naar een betere gastheer/vrouw. In de Superview & Top of the
Town-restaurant vinden we die en genieten we van een heerlijke lunch, een
prachtige uitzicht en de rust. Dit laatste wordt plotseling bruut verstoord door
het geluid van enorme explosies op korte afstand, waardoor de grond trilt en de
ramen beginnen te rammelen. Aan de overkant van de rivier blijkt gewerkt te
worden aan de weg van Bhulbhule naar Manang waarvoor hier en daar grote stukken
rots uit de weggeruimd moeten worden met behulp van explosieven.
Tijdens deze lunch, maar ook bij vele volgende stops, behandelt Santosh zijn
geblesseerde been met een Japans werktuig, waaronder een soort van houten pijp
die hij hard over zijn spieren rolt. Ik test ook even wat ie aan het doen is,
het proces is behoorlijk pijnlijk. Echter, volgens Santosh' wonderdokter is het
goed voor de doorbloeding en daarmee voor het herstel.
Na de lunch lopen we door naar Syanje. Onderweg
worden we wederom door de regen overvallen. Op een gegeven moment toch maar
schuilen in een lokaal restaurant, dat afgeladen vol zit met schuilende
wegwerkers. Deze mannen zijn in dienst van het bedrijf waaraan de overheid de
wegwerkzaamheden heeft uitbesteed. Voor werkdagen van 5 uur ’s ochtends tot 7
uur ’s avonds ontvangen ze een bedrag van rs120 (circa Euro 1,30) per dag, wat
ruim onder het door de overheid vastgesteld minimum ligt. Wanneer ze op een dag
als deze vanwege de regen veel minder kunnen doen, wordt hun salaris ook nog
eens gewoon gehalveerd.
In de twee daarop volgende dagen lopen we van
Syanje, via een overnachting in Tal naar Thanchowk. De route voert nog steeds
door mooi landschap, af en toe hebben we wat regen en grote stukken gaan over de
weg (in aanleg) naar Manang. Dit laatste maakte de ervaring af en toe wat minder
leuk.
 |
 |
 |
Uitzicht onderweg
|
het trekking gezelschap
|
Vallei nabij Hungde airstrip
|
In Thanchowk is het ’s avonds al aardig koud en
kruipen we met zijn allen in de keuken bij de gastheer en de gastvrouw. We zijn
de enige gasten, sowieso zijn we nog nauwelijks touristen tegen gekomen op deze
populaire trekkingroute, en passen net met zijn allen in de keuken, rondom het
vuur waarop de gastvrouw ons eten klaar maakt. Ondertussen wordt er verhaald
over de Yarchagumba oogst. De
Yarchagumba
is een heel speciaal organisme (half dier/half plant) dat alleen op grote hoogte
(3000-5000 meter groeit). Er is een speciale vergunning (rs 5000, circa Euro 55)
voor nodig om deze plantjes te mogen plukken, die dan vervolgens wel rs75 a 85
voor een stengeltje van circa 7 centimeter opleveren. Dit vanwege de (vermeende
?) geneeskrachtige werking van het plantje, dat o.a. wordt gebruikt om heerlijke
maar dure thee van te maken.
Dit voorjaar is er in de omgeving van
Thanchowk/Manang een “leger” van circa 1500 plukkers actief. De gastheer en
–vrouw hebben flinke orders ontvangen om kip te bereiden en raksi (lokale
alcoholische drank) te stoken.
De volgende ochtend maak ik een klein ommetje
voor we echt op pad gaan. Iemand heeft zijn paard met veulen in een smal
weggetje geparkeerd. Wanneer ik dit duo passeer, krijg ik een trap op mijn knie
van het veulen, het beest blijft doortrappen. Gelukkig ben ik direct op
voldoende afstand en blijft het bij een voltreffer, maar mijn knie doet in eerste instantie behoorlijk pijn.
Gelukkig wordt deze pijn snel minder en heb ik er tijdens het echte lopen
nauwelijks last (meer) van.
.....lees
verder
Tilicho trekking deel 1 -
Tilicho trekking deel 2 - Tilicho
trekking deel 3 - Tilicho
trekking deel 4
Meer trekking informatie op de
volgende websites:
EncountersNepal
Meer Tilicho Lake (trekking) informatie op de
volgende websites:
Een zeer goede website m.b.t.
Tilicho Lake is
van Per Löwdin uit Noorwegen
Tilicho foto's en informatie
Dagtrip naar Tilicho Lake en het op 5 minuten missen
Picture Gallery Tilicho
DAV Tilicho expedition 2000 /
some more pictures
DAV expedition 2000
Nederlandse Tilicho peak expeditie uit 2002
Singapure Tilicho expeditie uit 2000
Hoogste duik:
Niewsitem mbt Russische duikers die beweren
een wereldrecord te hebben gevestigd door de hoogst mogelijke Scuba duik ter
wereld te maken . Er schijnen echter ook mensen op een hoogte van 5900 meter te
hebben gedoken in het kratermeer van de vulkaan Licancabur op de grens van
Boliva en
Chili.
meer Nepal pictures
two Austrians climbing
Tilicho Peak and flying to jomson by paraglyde!
17 mei 2007 - 28 mei 2007 -
Tilicho trekking / Annapurna gebied
30 maart
2007 - 4 april 2007 -
Rara lake
6 februari 2007 - 17 maart 2007 -
maha
shivaratri / losar / holi festivals
28 januari 2007 - 5 februari 2007 -
Daman
7 januari 2007 - 23 januari 2007 -
Kinderhuis in Sankhu en
ontwikkelingen Kathmandu
31 December 2006 - 6 januari 2007 -
Oud & Nieuw + bezoek Guru Rimpoche in Bouddhanath
20 december 2006 - 26 december 2007 -
kersttijd in Nepal
17 november - 19 november 2006 -
Manakamana en Bandipur
31 oktober - 16 november 2006 -
Chapagoan / Thecho / Sankhu
10 oktober - 30 oktober 2006 -
Tihar festival
27 september - 9 oktober 2006 -
wederom in Nepal, Dashain festival, Nagarkot
2 mei - 29 mei 2005 -
Mount
kailash lake manasarovar
30 januari - 21 februari -
Noodtoestand in Nepal / Losar /
Sankhu / Pokhara 24 november - 17 december 2004 -
Streetdance / Op de fiets naar Bungamati & Khokana / goede doel
23 oktober - 5 november 2004 -
Changu Narayan, Fietsen naar Phutung, Pokhara
28 september - 5 oktober 2004 -
Verslag week 3
(Nepalese taalles, lezing Lama Rimpoche, Budhanilkantha, computerlessen in
kinderhuis) 21 - 28 september 2004 -
Verslag 2 - o.a. Bouddhanath,
Fietsen naar Kirtipur en Indra Jatra festival
india / sikkim /
bhutan
/
Mount Kailash
/ Money Nepal /
GPS posities Tilicho/Annapurna trekking
18-08-2009
|
