Kerst in Nepal

Teej festival - Pashipatinath nabij Kathmandu

Tilicho lake trekking, Nepal

Verslag van een trekking naar Tilicho lake in het Annapurna gebied in Nepal van 17 mei t/m 28 mei 2007

De weken na ons uitstapje naar Varanasi, Rara lake, Lumbini en Tansen staan vnl in het teken van het voorbereiden op het vertrek van Susanne (naar Nederland/Cuba) en de orientatie & voorbereiding van de Tilicho trekking van Arno.

Tilicho lake

Tilicho Peak

Eerste uitzicht op Tilicho Lake vanuit het oosten met Mesokantu La in de verte

Kort na thuiskomst in Nederland zou Susanne direct voor 3 weken met haar vader naar Cuba gaan. Hierop besloot Arno nog een paar weken extra in Nepal te blijven en deze o.a. te gebruiken om samen met 2 Nepalese vrienden en een vriendin van een van hun de minder gangbare Tilicho Lake trekking met oversteek van de Mesokunta pas naar Jomsom te maken. Hiervoor is het noodzakelijk om als onderdeel van de trekking een 4 a 5 daagse camping trekking van Manang naar Jomsom te maken en op een hoogte van 4900 meter te kamperen.
Het oorspronkelijke plan was om 18 mei te vertrekken, maar wegens werkverplichtingen van de anderen werd dit vervroegd naar 10 mei, wat ook de dag van vertrek van Susanne was. Niet echt heel handig, want dan kon ik haar niet naar het vliegveld brengen wat i.v.m. bagage en overgewicht zaken wel zo handig was geweest.
Zes dagen voor vertrek werd ik echter door Sangeeta gebeld dat we de volgende dag nog even bij elkaar moeten komen.
Het blijkt dat Santosh bij zijn voorbereiding voor de trekking te overijverig is geweest in de sportschool en flinke blessures aan elleboog en knie heeft opgelopen. Een vrij contra-productieve bezigheid dus. De arts in het ziekenhuis heeft hem 3 weken volledige rust voorgeschreven. Maar Santosh legt zich daar niet bij neer. Hij gaat diezelfde middag nog naar een andere, goed aangeschreven arts voor een second opinion. De oorspronkelijke vertrekdatum van 10 mei lijkt onhaalbaar en daarmee moet de vriendin van Santosh afhaken, daar die dringende werkverplichtingen heeft. Als Santosh niet op tijd fit is, blijven Sangeeta en ik over, maar het trekkingburo wil de tour niet voor 2 personen organiseren. Een aparte ontwikkeling, zeker gezien het feit dat ik mijn vlucht heb verzet en omgeboekt via Delhi speciaal om deze trekking te kunnen maken. Maar goed, gewoon afwachten en flexibel zijn. Dat laatste is sowieso vereiste nr 1 in Nepal.
De arts van Santosh geeft hem gelukkig een kans en een Japanse masseuse moet hem op tijd klaarstomen zodat we op 17 mei daadwerkelijk kunnen vertrekken. Op 14 mei zou Santosh definitief de beslissing nemen.

Ondertussen zwaai ik op 10 mei ’s avonds Susanne uit die met een lelijke open wond op haar been en flinke rugpijn vrij gehavend aan de terugreis begint. Een terugreis die via Wenen supersnel zou moeten gaan, maar helaas loopt ze grote vertraging op door het missen van de aansluiting in Wenen.
Het is vreemd om na zoveel maanden (eigenlijk al 3 jaar) bijna non-stop samen te zijn elkaar ineens relatief lang niet te zien, waarbij elke vorm van directe communicatie tussen iemand in een remote trekkinggebied in Nepal en iemand “en route” in Cuba nagenoeg onmogelijk is.

Santosh’ Japanse wondermasseuse verricht inderdaad wonderen en op 14 mei geeft ie aan dat de trekking wat hem betreft door kan gaan. Op 17 mei verzamelen we om 8:30 uur bij het trekkingburo en niet op het achterlijke tijdstip van 06:00 uur zoals de agent graag wil, maar waar tegen wij fel protesteerden. Santosh’ knie en elleboog zitten volledig ingezwachteld. Hij ziet er eerder uit als of ie net gewond is teruggekeerd van een trekking dan dat ie fris aan het begin van een avontuur staat. Vanaf het trekkingburo gaan we naar Gongabu-busstation gaan. Uiteindelijk vertrokken we daar pas tegen 10:00 uur met de microbus naar Besi Sahar, waar we iets van 16:00 uur aankwamen.
Hier regelt de gids een extra porter en namen we een propvolle local bus naar Bhulbhule via een enorme slechte weg. Na circa anderhalf uur volledig door elkaar geschud te zijn en nauwelijks sneller vooruitkwamen dan lopend het geval zou zijn geweest, arriveerden we in Bulbhule. Hier bleek dat onze gids een oud trekkingplan bij zich had en niet ons later besproken plan, waarin we dezelfde dag nog een korte trek zouden maken. De staf was hier niet op voorbereid en moest nog inkopen doen en voorbereidingen treffen in Bhulbhule.
We spendeerden de nacht in een eenvoudige lodge waar we gezelschap kregen van enorme spinnen, kakkerlakken en andere grote insecten. Rond middernacht begon het te onweren en te regenen wat een enorm kabaal maakte op de golfplaten daken. De regen zou tot circa 9:00 uur niet meer ophouden, waardoor we flink later vertrokken dan geplanned en nog iets meer achterstand opliepen op ons schema, dat vanwege werkverplichtingen van Santosh en Sangeeta en acclimatisatie-wensen redelijk strak was en vanwege Santosh’ knie was het lastig om langere dagen te maken dan wel sneller te lopen.

We maakten een wandeling door prachtig landschap richting Bahundanda (=Brahmin (=hoogste kaste) top). Vlak voor Bahundanda werden we door een flinke bui overvallen en we snelden de top op om in Anjana restaurant uit te hijgen en van een lunch te genieten. Dit restaurant bleek door een gefrustreerde Zwitser en zijn Nepalese vrouw gerund te worden. Als hij hoort dat de groep gasten uit vijf Nepalezen en een Westerling bestaat, begint ie, net op het moment dat Sangeeta het restaurant instapt, te schelden en te tieren, in de trant van: “5 Nepali guests and 1 foreign tourist, what kind of business is this. Those Nepalis eat like lions and pay hardly anything, better no business than this business” (mn Sangeeta is ernstig beledigd, ik vind de man slechts bijzonder ongeschikt voor zijn werk), waarna hij en zijn vrouw evengoed nog de illusie hebben dat we zullen blijven voor de lunch. Maar uiteraard gaan we op zoek naar een betere gastheer/vrouw. In de Superview & Top of the Town-restaurant vinden we die en genieten we van een heerlijke lunch, een prachtige uitzicht en de rust. Dit laatste wordt plotseling bruut verstoord door het geluid van enorme explosies op korte afstand, waardoor de grond trilt en de ramen beginnen te rammelen. Aan de overkant van de rivier blijkt gewerkt te worden aan de weg van Bhulbhule naar Manang waarvoor hier en daar grote stukken rots uit de weggeruimd moeten worden met behulp van explosieven.
Tijdens deze lunch, maar ook bij vele volgende stops, behandelt Santosh zijn geblesseerde been met een Japans werktuig, waaronder een soort van houten pijp die hij hard over zijn spieren rolt. Ik test ook even wat ie aan het doen is, het proces is behoorlijk pijnlijk. Echter, volgens Santosh' wonderdokter is het goed voor de doorbloeding en daarmee voor het herstel.

Na de lunch lopen we door naar Syanje. Onderweg worden we wederom door de regen overvallen. Op een gegeven moment toch maar schuilen in een lokaal restaurant, dat afgeladen vol zit met schuilende wegwerkers. Deze mannen zijn in dienst van het bedrijf waaraan de overheid de wegwerkzaamheden heeft uitbesteed. Voor werkdagen van 5 uur ’s ochtends tot 7 uur ’s avonds ontvangen ze een bedrag van rs120 (circa Euro 1,30) per dag, wat ruim onder het door de overheid vastgesteld minimum ligt. Wanneer ze op een dag als deze vanwege de regen veel minder kunnen doen, wordt hun salaris ook nog eens gewoon gehalveerd.

In de twee daarop volgende dagen lopen we van Syanje, via een overnachting in Tal naar Thanchowk. De route voert nog steeds door mooi landschap, af en toe hebben we wat regen en grote stukken gaan over de weg (in aanleg) naar Manang. Dit laatste maakte de ervaring af en toe wat minder leuk.

tussen pisang en manang, Hungde

Uitzicht onderweg

het trekking gezelschap

Vallei nabij Hungde airstrip

In Thanchowk is het ’s avonds al aardig koud en kruipen we met zijn allen in de keuken bij de gastheer en de gastvrouw. We zijn de enige gasten, sowieso zijn we nog nauwelijks touristen tegen gekomen op deze populaire trekkingroute, en passen net met zijn allen in de keuken, rondom het vuur waarop de gastvrouw ons eten klaar maakt. Ondertussen wordt er verhaald over de Yarchagumba oogst. De Yarchagumba is een heel speciaal organisme (half dier/half plant) dat alleen op grote hoogte (3000-5000 meter groeit). Er is een speciale vergunning (rs 5000, circa Euro 55) voor nodig om deze plantjes te mogen plukken, die dan vervolgens wel rs75 a 85 voor een stengeltje van circa 7 centimeter opleveren. Dit vanwege de (vermeende ?) geneeskrachtige werking van het plantje, dat o.a. wordt gebruikt om heerlijke maar dure thee van te maken.
Dit voorjaar is er in de omgeving van Thanchowk/Manang een “leger” van circa 1500 plukkers actief. De gastheer en –vrouw hebben flinke orders ontvangen om kip te bereiden en raksi (lokale alcoholische drank) te stoken.

De volgende ochtend maak ik een klein ommetje voor we echt op pad gaan. Iemand heeft zijn paard met veulen in een smal weggetje geparkeerd. Wanneer ik dit duo passeer, krijg ik een trap op mijn knie van het veulen, het beest blijft doortrappen. Gelukkig ben ik direct op voldoende afstand en blijft het bij een voltreffer, maar mijn knie doet in eerste instantie behoorlijk pijn. Gelukkig wordt deze pijn snel minder en heb ik er tijdens het echte lopen nauwelijks last (meer) van.

.....lees verder

 

Tilicho trekking deel 1 - trekking deel 2 - Tilicho deel 3  - trek deel 4

 

Meer trekking informatie op de volgende websites:

EncountersNepal

Meer Tilicho Lake (trekking) informatie op de volgende websites:

Een zeer goede website m.b.t. Tilicho Lake is van Per Löwdin uit Noorwegen

Tilicho foto's en informatie

Dagtrip naar Tilicho Lake en het op 5 minuten missen

Nederlandse Tilicho peak expeditie uit 2002

Hoogste duik: Nieuws-item (helaas niet meer beschikbaar) mbt Russische duikers die beweren een wereldrecord te hebben gevestigd door de hoogst mogelijke Scuba duik ter wereld te maken . Er schijnen echter ook mensen op een hoogte van 5900 meter te hebben gedoken in het kratermeer van de vulkaan Licancabur op de grens van Boliva en Chili.

 

 

 

 

 

Nepal verslag index

17 mei 2007 - 28 mei 2007 - Tilicho trekking / Annapurna gebied

14 april 2007 - 16 mei 2007 - Tika bhairab Lele valley Kathmandu vallei (nb verslag volgt nog)

4 april 2007 - 14 april - Lumbini, Tansen, Pokhara, Nepali New Year

30 maart 2007 - 4 april 2007 -  Rara lake

6 februari 2007 - 17 maart 2007 -  maha shivaratri / losar / holi festivals

28 januari 2007 - 5 februari 2007 - Daman

7 januari 2007 - 23 januari 2007 - Kinderhuis in Sankhu en ontwikkelingen Kathmandu

31 December 2006 - 6 januari 2007 - Oud & Nieuw + bezoek Guru Rimpoche in Bouddhanath

20 december 2006 - 26 december 2007 - kersttijd in Nepal

17 november - 19 november 2006 - Manakamana en Bandipur

31 oktober - 16 november 2006 - Chapagoan / Thecho / Sankhu

10 oktober - 30 oktober 2006 - Tihar festival

27 september - 9 oktober 2006 - wederom in Nepal, Dashain festival, Nagarkot

 

2 mei - 29 mei 2005 - Mount kailash lake manasarovar

30 januari - 21 februari - Noodtoestand in Nepal / Losar / Sankhu / Pokhara

24 november - 17 december 2004 - Streetdance / Op de fiets naar Bungamati & Khokana / goede doel

23 oktober - 5 november 2004 - Changu Narayan, Fietsen naar Phutung, Pokhara

28 september - 5 oktober 2004 - Verslag week 3 (Nepalese taalles, lezing Lama Rimpoche, Budhanilkantha, computerlessen in kinderhuis)

21 - 28 september 2004 - Verslag 2 - o.a. Bouddhanath, Fietsen naar Kirtipur en Indra Jatra festival

 

 

india / sikkim / bhutan / Mount Kailash / Money Nepal / GPS posities Tilicho/Annapurna trekking

26-01-2016