|
Op 15 september 2004 zijn de eerste twee
medewerkers van BeOnTop (Arno & Susanne) naar Kathmandu vertrokken. Op deze
pagina vindt u een verslag van hun belevenissen.
Zoals hierboven vermeldt, zijn we op woensdag 15
september 2004 vanuit Amsterdam via London en Abu Dhabi naar
Kathmandu gereisd.
Donderdagavond 16 september landden we in een regenachtig en warm
Kathmandu, waar we keurig op het vliegveld werden opgehaald door een medewerker
van het guesthouse waar we de eerste dagen zullen verblijven. We werden met al
onze bagage (we hadden flink veel extra spullen mee voor diverse goede doelen in
Nepal) samen met 2 anderen in een kleine Suzuki gepropt en naar de stad gereden.
We voelden ons er direct weer thuis. Kathmandu,
een prachtige stad waar sinds ons vorige bezoek van 2 jaar geleden nagenoeg
niets is veranderd. In Kathmandu vind je ontzettend veel sfeervolle tempels en
op zo'n beetje elke hoek van de straat een tempeltje, pagoda, lingam of ander
religieus monument. Je hebt vele leuke marktjes, pleintjes en ontelbaar veel
kleine winkeltjes met de meest uiteenlopende producten. De vrouwen op straat
zijn meestal prachtig gekleed en her en der kom je wat koeien, geiten, varkens
of apen tegen in de stad. In het verkeer is het een drukte van belang met vele
toeterende of bellende auto's, riksja's, tempo's, brommers, bussen, fietsen en
handkarren. Dit verkeer zorgt helaas natuurlijk ook voor luchtverontreiniging.
Een andere minder fraaie kant van Kathmandu is de armoede die soms wel erg
schrijnend is. Zo vind je bijv. 's avonds laat meerdere op straat slapende
kinderen en riksja-rijders.
Gelukkig is er in Kathmandu ook maar weinig
(meer) te merken is van de onrustige periode die Nepal / Kathmandu de laatste
maanden heeft doorgemaakt.
We hadden
geluk. Vrijdag, de dag na onze aankomst, was meteen de meest interessante dag van het
3-daagse Teej-festival, waarbij vele vrouwen in prachtige kledij (in hun mooiste
rood met gouden sari's) naar diverse Shiva-tempels trekken. De
Pashupatinath-tempel aan de Bagmati rivier in Kathmandu is de belangrijkste
plaats van de festiviteiten. Vrijdagochtend dus snel fietsen gehuurd om direct
naar Pashupatinath te gaan, waar we een groot deel van de dag hebben
doorgebracht. Pashupatinath is 1 van de 3 plaatsen van verering in de directe
omgeving van Kathmandu, die zowel door hindoeďstische als boeddhistische
pelgrims worden bezocht. Swayambhunath en Boudhanath zijn de anderen plaatsen
van verering.
naar boven
Teej Festival nabij Pashupatinath tempel
Aan de oevers van de heilige Bagmati-rivier
vinden ook crematies plaats. De as wordt uitgestrooid over het veelal sterk
vervuilde water van de rivier, die als gewijd wordt beschouwd omdat ze uitmondt
in de heilige Ganges. Deze crematies op de ghats langs te rivier vormen een
bizar contrast met de feestvierende vrouwen. Echter, voor Nepalezen hebben de
dood en de daarbij behorende crematies een heel andere betekenis dan in
Nederland en de crematies vinden dus ook in alle openheid plaats en ook vele
Nepalezen staan aandacht, uiteraard op gepaste afstand, naar te kijken. Er
vinden hier tal van rituelen plaats. Regelmatig nemen gelovigen hier een ritueel
"reinigings"bad in deze rivier. Ook is het nog gebruikelijk, opdat getrouwde
paren in het volgend leven weer bij elkaar zullen zijn, het stel samen in het
vieze water baadt. Dit is al een goede reden om je niet te laten bekeren tot
deze religie.
naar boven
Openlucht crematies bij
Pashupatinath tempel aan de heilige Bagmati-rivier
Bij terugkomst in het guesthouse werden we
opgewacht door iemand van Cross Borders (Ajay, spreek uit Adjee). Met hem even bijgepraat en een afspraak
gemaakt om zondag eens nader kennis te maken met hun projecten in Nepal.
De volgende dag hebben we de spullen afgeleverd
bij een guesthouse die we hadden meegenomen voor iemand van
Stichting ICFON en de verdere
dag relaxed door Kathmandu gewandeld. Zaterdag is eigenlijk de enige rustdag
(lees: minder drukke dag) in Kathmandu, dus kun je op je gemak door diverse
prachtige straatjes, langs vele honderden leuke winkeltjes, kleine tempeltjes en
enkele marktjes wandelen. Op Durbar
Square (Durbar = paleis, het hart van de oude stad met meer dan 50 tempels en
monumenten) hebben we een tijd lang naar het straatleven zitten kijken en zo nu en
dan leuke gesprekjes met Nepalezen gevoerd.
naar boven
 |
 |
 |
Indra chowk Kathmandu
|
Durbar Square Kathmandu
|
close up tempel Durbar Square
|
Zondag na een goed ontbijt zijn we teruggegaan naar een internetcafe in
Thamel, waar we met de laptop konden werken. De meeste internetcafe's hebben
niet erg snelle verbindingen of kun je niet zo maar met eigen pc terecht, maar
na wat zoeken, vonden we dus een geschikte waar we de eerste dagen kunnen
werken. 's Middags zijn we
gaan lopen naar de bekende Swayambhunath stoepa, ten westen van Kathmandu. Deze
stoepa is gelegen op een mooie groene heuvel. De wandeling vanuit Thamel brengt
je door de buitenwijken van Kathmandu en over de rivier, waar de armoede goed te
zien is. Hier zijn ook relatief veel bedelende kinderen. De wandeling naar boven
naar de stoepa is erg leuk. Je ziet allemaal gebedsvlaggen in de bomen, kinderen
zijn er aan het spelen of op pleintjes hun huiswerk aan het maken, mannen zijn aan het schaken met steentjes en uiteraard zie
je allemaal kooplui met religieuze koopwaar, zoals gebedsmolentjes. We konden
het nog aardig goed herinneren van twee jaar geleden. Het is toch wel erg fijn,
dat je niet gehaast rond hoeft te lopen. We komen er zeker nog wel een aantal
keer de komende maanden.
's Avonds hadden in ons guesthouse afgesproken met
Ajay van Cross Borders. We gingen
met de taxi naar het kindertehuis Hamro Niwas (=ons thuis) dat tot stond is
gekomen met de giften (vnl. uit Nederland) aan
Stichting Veldwerk. In dit huis
zitten circa 30 kinderen in de leeftijd van 3 tot 15 jaar. De meeste kindjes
zijn van arme ouders die geen geld hebben om hun kind op te voeden, laat staan
hun school te betalen, of zijn wees.
De meisjes en de jongens slapen in 2 gescheiden ruimten in stapelbedden, waarbij
de kleinste weer met zijn 2-en in een bed slapen. Het oogt allemaal erg vol,
maar het is wel vredig, veilig en schoon. Verder is er een grote
multifunctionele ruimte waar de kinderen eten, spelen, lezen, huiswerk maken,
tv-kijken. De kinderen worden begeleid door 2 vrouwen en een man.
Na de rondleiding gingen we bij de kinderen zitten en kwamen een aantal
nieuwsgierige kindjes direct naar ons toe voor een eenvoudig praatje of
dolletje.
Het is leuk om te zien hoe de kinderen met elkaar om gaan en voor elkaar zorgen
en hoe iedereen zijn eigen taak heeft in het huishouden. Toen we weggingen
kregen we een aantal tekeningen mee voor onszelf en nog veel meer voor een
Nederlandse vrijwilligster die ook in het tehuis werkt, maar sinds een dag in
het ziekenhuis lag. Na een bezoekje aan
het kantoor van Cross Borders, waar op korte termijn ook onze werkplek met
breedbandinternetaansluiting zal komen, zochten we deze vrijwilligster op in het
ziekenhuis. Ze bleek slechts een voorhoofdholte ontsteking te hebben en lag er
al weer vrolijk bij. De dokteren vonden haar kennelijk een interessant middel om
wat bij te verdienen voor het ziekenhuis. Een zware delegatie dokteren had haar
meerdere malen onderzocht, wilde nog veel meer onderzoeken doen en hadden haar
vele medicijnen voorgeschreven. Wat je al niet doet om wat extra's te verdienen.
Maandag 20 september zijn we na het werk voor
BeOnTop naar Patan geweest waar we eerst met Ajay de laatste puntjes op "i"
zetten voor de breedbandaansluiting die BeOnTop en Cross Borders zullen delen en
vervolgens nog even door het centrum van de oude stad hebben gewandeld. Een
prachtige stad met vele mooie tempels en pleintjes / wasplaatsen en een wat
relaxtere atmosfeer dan Kathmandu.
Vandaag, dinsdag 21 september, komt René Veldt aan in Kathmandu en dus kunnen we
binnenkort verder bespreken wat we precies voor de projecten van Cross Borders
kunnen verrichten.
naar begin van Nepal verslag /
Verslag 2
/
Verslag 3
|
Nepal
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Nepal
reizigers-informatie
|
vrijwilligerswerk-nepal
/ ontwikkelingshulp
india |
