|
25 november -
28 november
- Susques, Puna,
San Antonio de los Cobros, Cafayate
Vrijdag 25 november rijden we ’s ochtends op tijd weg uit
Yavi omdat we een
lange dag willen maken. We willen eerst naar de Laguna de los Pozuelos, een meer
van circa 16.000 hectare op een hoogte van 4200 meter. Hier kun je in de zomer
tienduizenden flamingo’s vinden.
Van
de eigenaresse van het hostel in Yavi, die we een lift naar La Quiaca geven, horen we
echter dat de laguna nog steeds zo goed als droog is, na een droge zomer en een
droog begin van de lente. Het is er dus niet zo mooi en er zijn relatief weinig
flamingo’s en andere vogels.
Aangezien de weg er naar toe vrij slecht en niet zo mooi is, besluiten we ons
plan te wijzigen en direct richting
Susques te rijden. We rijden via Abra Pampa
en vervolgens over de gravelweg van route 40 richting de Salinas Grandes, een
groot zoutmeer ten westen van Purmamarca. Deze route werd ons afgeraden door een
autoverhuur bedrijf, omdat de weg erg slecht zou zijn en er nauwelijks borden
zouden zijn die de richting aangeven. Het blijkt echter een vrij goede maar
ontzettend rustige weg. In de 1,5 uur die we over de 110 kilometer doen, komen we
geen enkele auto tegen, wel veel kuddes lama’s en vicuña’s. Vervolgens rijden we
over het zoutmeer naar
Susques. Dit blijkt een heel klein plaatsje te zijn, dat
vooral door vrachtwagens en bussen van/naar Chili wordt aangedaan. Verder is er
nauwelijks iets te doen. We besluiten er toch te blijven, want de eerst volgende
plek om te overnachten is nog gauw drie tot vier uur rijden en we waren behoorlijk moe.
We gaan maar een rondje wandelen in de vrij aardige, ruige en rotsachtige
omgeving, waar we verder helemaal niemand tegenkomen.
 |
 |
 |
La Quiaca
|
Vicuna's
|
Salinas Grandes
|
 Van
de eigenaresse van het hostel in Yavi krijgen we wat meer te horen over de
armoede en regeringsmaatregelen m.b.t. sociale huisvesting:
Nabij
La Quiaca worden nl behoorlijk lelijke nieuwbouwwijkjes uit de grond gestampt.
Deze massa productiewoningen worden door de regering gebouwd voor arme mensen
die daar maar Pesos 50 (circa 15 euro) per maand voor hoeven te betalen. In vele
plaatsen kom je dit soort wijkjes tegen, die over het algemeen nog niet af zijn.
In de aanloop van de verkiezingen die onlangs zijn gehouden, schijnen nl nog een
flink aantal van dit soort projectjes te zijn opgestart. Echter,
in de toewijzing gaat er veel mis en veel woningen worden bezet door mensen die
helemaal niet zo arm zijn. Er staan prima auto’s voor de deur en schotelantennes
op het dak. |
Voorbeeld van
nieuwbouwwijkje, dit maal bij San Antonio
|
De schoonmaakster van het hostel in Yavi heeft ook zo’n woning toegewezen gekregen. Zij
had onlangs nog aan de eigenaresse verteld dat zo zoveel geld had dat ze niet
wist wat ze er mee moest doen. Ook schijnen veel mensen in Yavi aardig wat cash
geld thuis te hebben en hebben sommige zogenaamd arme mensen van die nieuwbouw
woninkjes gekregen. Het primitieve leventje in Yavi lijkt een keuze. Ongeveer de
helft van de lemen huisjes is verlaten en in een groot deel van de rest wonen
mensen onder relatief primitief omstandigheden (zonder telefoon, tv, douche,
goede kleren) terwijl ze er wel geld voor schijnen te hebben. Ze schijnen die
luxe echter niet belangrijk te vinden.
Op
deze manier is het dus lastig een beeld te vormen van de armoede in Argentinie.
Wat overigens positief is, is dat onderwijs veelal gratis is. Lagere scholen
zijn gratis en bijv. de Universiteit van Buenos Aires (UBA, slechts een van de
vele universiteiten in BA) is ook gratis. Met dat laatste zijn natuurlijk de
kosten van het wonen in en/of het reizen naar deze dure stad nog niet gedekt.
Zaterdagochtend worden we al vroeg gewekt door de bouwvakkers die bezig zijn het
hostel in Susques uit te breiden. Omdat de omgeving ons wel aanspreekt, hebben we besloten
om gloednieuwe asfalt weg van route 52 naar Paso de Jama (de grens met Chili)
verder te volgen, bij de grens een stuk terug te keren over dezelfde weg en dan
naar
San Antonio de los Cobros te rijden over route 70. De omgeving blijkt
inderdaad weer prachtig: een desolaat landschap met zoutmeren, droge bergen,
kuddes lama’s en vicuña’s en witte Andespieken. Route 70 naar San Antonio blijkt
vrij slecht dus we bedenken een alternatief plan om via Chili een stuk naar het
zuiden af te zakken. Nadat we alle grensformaliteiten hebben afgehandeld willen
de douaniers nog de autopapieren zien en dan blijkt dat we met deze huurauto
niet naar Chili mogen daar Chili niet tot de Mercosur (een soort EU in Zuid
Amerika) behoort. We moeten dus wel terug en hebben nu de keuze tussen route 70
of de 3 keer zo lange route via de Salinas Grandes die we dus de dag ervoor ook al grotendeels
hebben gereden en waarvan het vervolg wellicht ook niet zo heel goed is. We besluiten de kortste
route te nemen, die echt behoorlijk slecht is, maar nog net niet slecht genoeg
om ons over te halen terug te keren naar de lange route, althans wat Arno
betreft dan. Als we eindelijk de route 51 naar San Antonio bereiken, blijkt deze
oude Argentinie-Chili route nauwelijks meer te worden gebruikt sinds er een
nieuwe weg is. Ook deze weg is behoorlijk slecht en we komen helemaal niemand
tegen. Het is wel een mooie route door prachtig berglandschap met hoge passen en
leuke zoutriviertjes. Vlak voor San Antonio de Los Cobros krijgen we een afslag
voor een nog beroerdere weg naar La Polvorilla. Dit is een gigantische stalen
spoorbrug die onderdeel is van de spoorlijn tussen
Salta en Antofagasta in
Chili. De brug is 60 meter hoog en 220 meter lang en is grofweg tussen 1925 en
1950 gebouwd op een hoogte van 4200 meter over de Rio de San Antonio de los
Cobros. Voor die tijd en die hoogte een bijzondere prestatie.
 |
 |
 |
|
|
Pas op voor lama's,
onderweg naar Chili
|
La Polvorilla
|
San Antonio de los Cobros zelf is een klein stoffig mijnstadje met vooral Quechua
inwoners en lemenhuisjes. Er is verder niet zo veel te doen. Opvallend was het
kleine kerkje met speakers op de gevel die de teksten van de zaterdagavond - en
zondagochtendmissen over
het hele plaatsje heen schalden. Heel bijzonder in zo’n Indianenstadje.
Zondagochtend rijden we van San
Antonio naar Salta, een route die ongeveer gelijk is aan die van de Tren a
las Nubes. Voor de zoveelste keer een prachtige route. Ditmaal o.a. door de
Quebrada del Toro. Wederom een prachtige kloof/vallei met schitterend
gevormde bergen en nog steeds hebben we er geen genoeg van. De tocht gaat door
de goede weg wel aanzienlijk sneller dan verwacht en we besluiten om niet weer
naar de stad Salta te gaan, maar meteen door te rijden naar
Cafayate,
een plaats waar we al eerder geweest zijn, maar nu via een andere route.
Voorbij
Alemania, ongeveer 100 km ten zuiden van Salta, verandert het landschap
drastisch en we duiken weer eens een Quebrada in. Een ogenblik hadden we gedacht
dat we misschien wel eens genoeg spectaculaire landschappen hadden gezien, maar
na bijna 2 weken toeren blijkt dat absoluut niet het geval. De
Quebrada de Cafayate
is zelfs zo spectaculair dat we besluiten een nacht extra in
Cafayate te blijven, zodat we de volgende dag nog eens terug kunnen rijden, om
sommige stukken nog eens te zien en op een aantal plaatsen te gaan wandelen door
het prachtige landschap. Wat ons betreft is de omgeving van Cafayate een
absolute topper. Het kleine gezellige plaatsje zelf is leuk voor een nachtje of
2, maar de omgeving is prachtig. Je kunt Cafayate vanuit drie richtingen
benaderen die alle door buitengewoon mooi landschap voeren. En zoals reeds
eerder verteld, is de vallei van Cafayate uitstekend geschikt voor wijngaarden,
dus volop mogelijkheden om bodega's te bezoeken, wijn te proeven en een paar
goede flesjes aan te schaffen.
 |
 |
|
|
Quebrada de
Cafayate
|
De
laatste bestemming tijdens onze autotocht door Tucuman, Salta en Jujuy wordt
Belen, ten zuid-westen van
Tucuman. Daarna gaan we de auto in Tucuman inleveren
en door naar
Cordoba
en dan langzaam aan weer eens terug naar
Buenos Aires. Zo'n
grote en drukke stad zal wel weer even wennen worden.
Eerdere verslagen
19 november - 24 november -
Quebrada de
Humahuaca
15 november - 18 november -
Cafayate Cachi
Salta
8 november - 15 november -
Iguazu, San Ignacio,
Tucuman
30 oktober - 8 november
Uruguay
23 oktober - 30 oktober -
meer uit Buenos Aires nb verslag volgt nog
15 oktober - 22 oktober -
meer Buenos Aires
30-9 t/m - 14 oktober 2005 -
Mendoza / Villavicencio
/ Uspallata / Los Penitentes / Valle Grande / Cacheuta
22-29 september 2005 -
sightseeing
in Buenos Aires
September 2005 -
aankomst in
Argentinië
September 2005 -
stopover in Rome
|
Argentinie
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Argentinie reizigers-informatie
|
18-08-2009
reisverzekeringen /
reisorganisaties /
trekking-agencies /
(goedkope) vliegtickets /
credit cards
Losar - Tibetan - New Year -
Lhosar
18-08-2009
|
