Happy Nomads
-
Kathmandu vallei - voorjaar 2010
De reis
Op 11 maart jl bood Arkefly weer eens tickets
voor ruime stoelen op een rechtstreekse vlucht van Amsterdam naar Kathmandu aan
voor een zeer scherpe prijs. Aangezien het ons erg leuk leek om samen met onze
dochter een aantal bekenden op te zoeken, van het warme weer te genieten en het
ook nuttig was om een aantal bedrijven te bezoeken, besloten we om hier op in te
gaan. 10 dagen later vertrokken we al richting Kathmandu.
We waren natuurlijk erg benieuwd hoe zo’n lange
nachtvlucht met Yalisha zou gaan. Omdat ze ’s nachts altijd uitstekend
doorslaapt, hadden we er wel vertrouwen in dat het vrij probleemloos zou
verlopen, mits ze maar een eigen plekje zou hebben en dat was gelukkig het
geval.
Ondanks dat we zelf nauwelijks hadden geslapen, viel de vlucht ons ontzettend
mee.
De gehele reis duurde slechts 12 uur vs voorheen vaak 20 tot 24 uur. We hadden
uitstekende zeer ruime plaatsen voorin het toestel en Yalisha kon gewoon lekker
slapen in haar maxi-cosi resp. gewoon languit op de grond. Bij de tussenlanding
in Bahrein werd ze natuurlijk wel wakker, maar was ondanks de onderbreking van
haar nachtrust buitengewoon vrolijk. Kennelijk vond ze alle nieuwe indrukken wel
interessant.
Zelf kwamen we nauwelijks aan slapen toe, niet in de laatste plaats, omdat net
toen het licht in het vliegtuig gedimd werd een vrouw vlakbij onze stoelen
onwel werd en gestrekt ging. Toevallig meevliegende medici werden er bij gehaald
om de vrouw te verzorgen en naast ons werd de vloer dusdanig ingericht zodat de
vrouw languit liggend de vlucht kon voortzetten. Al met al een hele consternatie
en vooral voor de vrouw zelf en haar partner natuurlijk heel vervelend om zo je
reis te moeten beginnen.
Het verschil met een Gulf Air vlucht via het Midden-Oosten was ook erg groot.
Tijdens zo’n vlucht waren er soms maar een paar toeristen aan boord naast heel
veel foreign workers die veelal pas na jaren eindelijk weer naar huis gingen. Nu
zit het vliegtuig stampvol met toeristen, vnl trekkers, de dure trekkingbroek en
trekkingschoenen al aangetrokken.
Daar de meeste mensen altijd vooraf al een
visum regelen, doen wij dat nooit zodat je in Kathmandu dan in de korte rij van
"nog geen visum" staat. Dat deed dit keer kennelijk bijna iedereen, dus die rij
was echt ontzettend lang, terwijl er bij de “already visa” bijna geen mensen
stonden. We splitsen ons. Susanne met de Yalisha naar de korte rij om te kijken
of er mogelijkheden waren het proces te bespoedigen en Arno vast in de lange rij
voor het geval dat onverhoopt niet zou lukken.
Maar ja hoor, met wat aandringen en het betalen van twee euro extra, kregen we
zo ons visum. Scheelde minimaal 45 minuten in de behoorlijk warme aankomsthal in
de rij staan.
Weer in Nepal
Aangezien we nog voor schema waren geland en
visum en bagage snel geregeld waren, konden we nog voor het donker met de
airporttransfer naar het hotel. Dat is wel zo leuk om nog even in het licht
diverse bekende plekken en het Nepalese leventje weer te aanschouwen.
Voor dit relatief korte verblijf hadden we onszelf op het relatief luxe Shanker
hotel getrakteerd. Een mooi hotel in een voormalig Rana paleis op korte afstand
van de toeristenwijk Thamel en het voormalig koninklijk paleis en op een groot
terrein, met ruime tuin én zwembad, dat voldoende ver van de drukke wegen ligt,
zodat het er heerlijk rustig was, althans voor ons. Voor Yalisha was het hotel
het begin van een overdosis aandacht. Elke ochtend kwam bijna het gehele
personeel van de ontbijtzaal even bij haar buurten, vragen hoe het met haar
ging, gekke bekken trekken, in haar wang knijpen, (klak)geluidjes naar haar
maken, etc. Wat door Yalisha vaak met een lachend gezicht beantwoord werd.
Het is leuk om weer in Nepal te zijn en diverse
bekenden weer te zien. Het is heerlijk weer: zonnig en behoorlijk warm. Voor
Yalisha soms zelfs iets te warm. Midden op de dag is het nl veelal boven de 30
graden.
Er lijkt weinig veranderd in de afgelopen twee jaar sinds de democratische
verkiezingen t.b.v. een grondwetopstellend parlement: de nieuwe grondwet is nog
niet inzicht terwijl de deadline in mei ligt, de politieke partijen liggen nog
steeds met elkaar in de clinch, er zijn nog steeds veel stakingen en chakka jams
(=geen verkeer mogelijk), de veiligheidssituatie is slecht, halve dagen geen
stroom, smerige rivieren en na het eten krijg je nog steeds de vraag of je
misschien een woestijn (desert) wilt.
Wel wordt het verkeer met behulp van meer road-dividers, betere wegen en vele
agenten beter geregeld en stroomt het ondanks een toegenomen aanbod beter door.
Ook is de fastfood-vloek in de vorm van Kentucky Fried Chicken en Pizza Hut tot
Kathmandu doorgedrongen, die bij hun opening voor lange rijen wachtenden hebben
gezorgd.
Verder wordt er heel veel gebouwd en gerenoveerd: in en met name buiten
Kathmandu verrijzen steeds meer woningen en worden meer bouwkavels
geprepareerd (waarvoor soms hele heuvels worden verwijderd) en in de
toeristenwijk Thamel is een geheel nieuwe autovrije straat gekomen met luxe
winkels, restaurants en coffee-shops. Ook buiten deze straat verschijnen meer upmarket restaurants, vaak voorzien van free-wifi en bezocht door vele
laptop-gebruikers waardoor ze meer het karakter van een kantoortuin dan een
restaurant krijgen. Virtueel met iemand dineren is een nieuwe trend. Kijk niet
gek op als de eenling naast je in het restaurant zijn netbook opstart om tijdens
het eten te gaan zitten skypen/video-chatten met iemand aan de andere kant van
de wereld.
Kort na aankomst
lezen we in de krant dat
circa 75%
van het gebottelde water van onvoldoende kwaliteit en daarmee een bron van
ziektes is. Dat het zo erg was, hadden we niet gedacht. Wel letten we uiteraard
altijd goed op dat de flessen niet eerder geopend zijn. Voor deze keer besluiten
we het water voor Yalisha voortaan van te voren maar te koken en zelf houden we
het zoveel mogelijk bij de merken die al eerder goed zijn bevallen.
Bouddhanath
Eén van de eerste uitstapjes die we maakten, ging
naar Bouddhanath, het centrum voor de Tibetaanse gemeenschap van de Kathmandu
vallei en rondom de grote boeddhistische stupa heerst meestal een heerlijke
vredige rust. Met name ’s ochtends vroeg en tegen zonsondergang komen honderden
Tibetanen hun gebedsrondjes rond de stupa maken.
Yalisha kreeg heel veel aandacht bij deze stupa. Vele Tibetanen kwamen haar van
dichtbij bekijken of aanraken. Het kleine blondje meisje
trok veel glimlachende
gezichten aan. Ze kreeg o.a. een janai (soort van heilige koordje), een
geluksmuntje, een beeldje van de god van de voorspoed “Ganesh” en vele
zegeningen. Het laatste veelal op de volgende wijze: een Tibetaan of Nepalees
raakte zijn voorhoofd aan en vervolgens haar voeten (of in de omgekeerde
volgorde), wat een teken is van heel veel respect. Een enkeling pakte haar
voetjes en hield die tegen het eigen voorhoofd aan, wat in principe een zelfde
uiting van respect is, maar dan met meer overgave uitgevoerd. Wel heel bijzonder
al die aandacht.
Wat ook bijzonder was, was het feit dat er geen “Free Tibet” t-shirts en
aanverwante artikelen te koop waren bij Bouddhanath en dat meerdere winkeltjes
die ze verkochten waren opgedoekt. Arno dacht even een shirtje voor Yalisha te
kopen, maar dat ging dus mooi niet door. Sinds de verkiezingen van twee jaar
geleden treden de Nepalese autoriteiten ook steeds harder op tegen de Tibetaanse
bevolking en worden er regelmatig grote aantallen gearresteerd en gedreigd met
uitzetting, naar India of veel erger naar China. In het laatste land is de kans
groot dat ze in de gevangenis belanden, worden gemarteld of zelfs vermoord.
 Daarmee wordt Nepal een steeds minder aangename plek om te verblijven voor deze
politieke vluchtelingen en meer en meer Tibetanen verlaten het land en proberen elders een
bestaan op te bouwen. Zie bijvoorbeeld ook:
http://www.alternet.org/world/146468/under_increasing_pressure_from_china,_tibetans_leave_nepal_
. Deze ontwikkeling komt niet alleen door de toegenomen druk door China, ook
door de veranderde machtsverhoudingen in het land: de Maoistische partij is
veruit de grootste politieke partij van het land geworden.
Niet alleen Tibetanen zijn niet blij met de
huidige ontwikkelingen, ook steeds meer Nepalezen zijn de wanprestaties van de
politieke partijen meer dan zat en een deel van hun verlangt terug naar de tijd
van voor de “democratie” en willen gewoon de koning terug. De mensenrechten
werden in de tijd niet altijd even goed gerespecteerd (en nu overigens nog
steeds niet), maar de veiligheidssituatie in het land was voor velen aanzienlijk
minder beroerd dan nu, waarbij overvallen, moord en doodslag schering en inslag
zijn. Voor de goede orde: dit treft vnl. zakenmensen, locale politieke leiders
en leden van gewapende groeperingen. Toeristen hebben niet veel te vrezen.
kinderhuis in Sankhu
Een volgend uitje brengt ons naar het
kinderhuis in Sankhu, zo’n 30 kilometer ten oosten van Kathmandu. In 2004/2005
hebben we vrijwilligerswerk gedaan voor de kinderen in dit kinderhuis en nog
steeds steunen we de betreffende stichting (Veldwerk)
die naast dit kinderhuis vele andere mooie projecten in Nepal steunt/uitvoert.
Het is erg leuk om alle kinderen weer te zien en de kinderen zijn ook
dolenthousiast om Yalisha te zien. Ze duiken min of meer met zijn 35-en tegelijk
bovenop haar, dringen voor het beste plekje, knijpen in haar wangetjes en pakken
haar voetjes en handjes vast. Een enorme drukte rondom haar en met moeite kunnen
we weer wat ruimte en frisse lucht rondom haar creeren in de warme woonkamer.
Wat opvallend is, is dat ook de puberende jongens veel belangstelling voor haar
tonen. In onze beleving hebben Nederlandse tienerjongens toch wat minder met
baby’s.
Het is ook interessant om te zien hoe het nieuwe gebouw of eigenlijk de nieuwe
gebouwen zijn gevorderd in de afgelopen twee jaar. Toen stond alleen de
fundering, nu is bijna alles klaar, inclusief onder andere een
biogasinstallatie, zonnekokers, boerderij, visvijvers en een
mini-waterkrachtcentrale.
Patan + Juna
Een paar dagen later gaan we naar Patan en
brengen een bezoekje aan het prachtige Patan Durbar Square en
Patan Museum. Durbar Square is een
schitterend autovrij plein vol met tempels en een paleis, het centrum van deze
voormalige koningsstad en rivaal van Kathmandu. Het is samen met o.a. Boudhanath
één van onze favoriete plekken in de Kathmandu vallei. Vooral aan het einde van
de dag komen jong en oud naar dit plein om mensen te ontmoeten, te ontspannen,
te handelen, te spelen, etc wat samen met de aangename temperatuur en het mooie
licht een prachtige sfeer creëert.
 Daar we het bij eerdere bezoekjes aan Patan meestal te lekker weer vonden voor
een museumbezoek waren we niet eerder in het museum geweest. Echter, vandaag
nemen we een keer een kijkje. Het museum, gevestigd in een voormalig paleis van
één van de Malla-koningen, herbergt een grote collectie kunstwerken van vnl
Hindu en Boedhistische figuren/goden en geeft veel informatie over deze goden en
de betekenis van hun verschijning, uitdrukking of houding.
Na het museumbezoek lopen we nog door een
aantal oude smalle straatjes en over leuke pleintjes om uiteindelijk bij het
sfeervolle Dhokaima Café uit te komen. Daar hebben we afgesproken met Juna, een
Nepalese, die een aantal jaar eerder ook in het kader van haar opleiding
vrijwilligerswerk deed in het kinderhuis in Sankhu. Het is een enthousiast en
gezellig weerzien. Ze is inmiddels getrouwd en heeft haar kersverse man
(arranged marriage) ook meegenomen. Wij waren op tijd in het restaurant, maar
Juna en haar man hebben nog net een enorme hoosbui over zich heen gekregen. Een
van de slechts twee korte, maar zeer hevige buien tijdens ons verblijf van 3
weken, waardoor de temperatuur binnen no-time met ruim 10 graden daalt en we
twee relatief frisse avonden hebben.
Na onze ontmoeting moeten Juna en haar man nog snel inkopen doen voor een
belangrijke puja (religieus ritueel) voor de neef van haar man. Een puja
om zijn volwassenheid soort van te bezegelen. Ze hebben een flinke waslijst van
“verplichte” geschenken, die in totaal circa Euro 100,- zullen kosten. In onze
ogen een bizar hoog bedrag voor een dergelijke gebeurtenis en voor mensen in
zo’n arm land.
Arno's verjaardag
Op 3 april vierde Arno zijn verjaardag. Susanne
had dit aangekondigd bij het hotel waar men een speciale ontbijttafel vol
bloemblaadjes en een bos bloemen had geregeld. Daar we nog later waren dan
anders, was het personeel van het restaurant kennelijk bang dat we niet meer
zouden komen, want ze belden, net als een andere keer dat we niet kwamen opdagen,
helemaal op naar de kamer om te checken of het wel goed zou gaan.
De speciale tafel trok aardig wat aandacht wat verder werd aangewakkerd toen een
delegatie van vier man uit de keuken kwam met een taart. Een verrassend begin
van een verjaardag die in den vreemden meestal wat stiller voorbij gaat dan
thuis.
’s Middags hadden we een groepje bekenden uitgenodigd in de tuin van Restaurant
1905, een oase van rust midden in het drukke Kathmandu, waar we gezellig hebben
geborreld.
Maiya en Sangeeta
In de loop van de week brengt Sangeeta ons een
bezoekje in de tuin van het hotel. We kennen haar van onze salsa-lessen in
2004/2005 en het is gezellig om haar weer te zien/spreken en zij vindt het
fantastisch om Yalisha even te bewonderen en vast te houden.
Daarna brengen Arno en Sangeeta een bezoekje aan Maiya in het guesthouse waar we
voorheen altijd verbleven. In 2008 heeft Arno daar een baantje voor Maiya
geregeld en gelukkig werkt ze daar nog steeds én tegen een aanzienlijk betere
beloning dan destijds. Ook hadden Arno en Sangeeta toendertijd samen met Maiya
een plannetje gemaakt om voor haar broertje en zusje beter onderwijs te regelen
om ze daarmee iets meer kans te geven om uit de vicieuze cirkel van
"armoede-slecht onderwijs-armoede voor de kinderen" te komen.
Nu, twee jaar later, bespreken we de gang van zaken: de drie kinderen zitten inderdaad
al 2 jaar op een betere school, de meisjes hebben helaas wat moeite om mee te
komen, met de jongen gaat het vrij voorspoedig.
 Daarnaast zijn de
levensomstandigheden van het gezin iets verbeterd door het extra inkomen van
Maiya, waarbij verbeterd eigenlijk een te mooi woord is. "Minder beroerd" is een
treffender omschrijving: ze wonen nu weliswaar iets ruimer en in een iets
steviger (en daarmee iets minder onveilig) gebouw, het is wel een donker hok
waar nauwelijks daglicht naar binnenkomt, er is geen water en het is rumoerig
door de vele gezinnen die dicht op elkaar wonen.
Zoals zoveel Nepalezen wil Maiya eigenlijk naar het buitenland om daar een beter
betaalde baan te krijgen. Van de honderdduizenden Nepalezen die in het
buitenland werken, treft een klein deel het inderdaad. Een groot deel werkt
echter onder erbarmelijke omstandigheden (o.a. aan de bouw van luxe hotels voor
westerse bezoekers) en een aanzienlijk deel wordt ronduit
misbruikt, uitgebuit en/of belazerd. Sangeeta en Arno staan dus niet echt te
juichen, ze moet het echter zelf weten en het enige wat we kunnen doen, is
haar aanraden om heel erg goed te checken en dubbelchecken met welke organisatie ze in zee gaat.
Nuwakot
Een paar dagen later gaan we naar Nuwakot, een
dorpje in het gelijknamige district ten noorden van Kathmandu..........lees
verder over deze trip naar Nuwakot en de reis van ons verblijf in Nepal
Meer verslagen
2 april 2008 - 24 april 2008 -
Bisket Jatra (Bhaktapur), Kakani,
verkiezingen en weer naar huis
18 februari 2008 - 1 april 2008 -
trips naar Balthali/Panauti en
Gorkha, Arughat, Dhading
22 januari 2008 - 17 februari 2008 -
terug in Kathmandu, Sankhu, Nagarkot,
powercuts, verkiezingen
17 mei 2007 - 28 mei 2007 -
Tilicho trekking / Annapurna gebied
(deel 1 -
deel 2 -
deel 3 - deel 4)
14 april 2007 - 16 mei 2007 - Kathmandu (nb
verslag volgt nog)
4 april 2007 - 14 april - Lumbini, Tansen,
Pokhara, Nepali New Year (nb verslag volgt nog, voor foto's zie
Lumbini pictures en
Tansen pictures)
30 maart
2007 - 4 april 2007 -
Rara lake
17 maart 2007 - 30 maart - Varanasi, Allahabad,
Faizabad (India, nb verslag volgt nog)
6 februari 2007 - 17 maart 2007 - maha
shivaratri / losar / holi festivals
28 januari 2007 - 5 februari 2007 -
Daman
7 januari 2007 - 23 januari 2007 -
Kinderhuis in Sankhu en
ontwikkelingen Kathmandu
31 December 2006 - 6 januari 2007 -
Oud & Nieuw + bezoek Guru Rimpoche in Bouddhanath
20 december 2006 - 26 december 2006 -
kersttijd in Nepal
7 december - 14 december 2006 - Sikkim foto's
en Sikkim pictures verslag volgt nog, ook van
Oost
Nepal (Hile)
reisorganisaties /
trekking-agencies /
GPS waypoints Katmandu vallei
08-05-2010
|
