Vervolg van een reisverslag mbt Jordanië
Jordaanvallei (Pella, Umm Qais) en
Amman en omgeving
Woensdag 4 september:
Deze ochtend reden we met “onze” taxichauffeur Ibrahim naaar de
Jordaanvallei, onderweg kwamen we zeer veel checkpoints tegen en ook
onze auto werd regelmatig uitgebreid gecontroleerd.
Als eerste reden we naar Pella,
ook wel bekend als Tabaqat Fahil, een
van de steden van de Decapolis, een kleine
oude ruine stad, maar gelegen op een mooie lokatie. Daarna gingen we
door naar naar Umm Qais, wat op een nog mooiere lokatie ligt, op een
schitterende heuveltop met uitzicht over Israël (o.a.
Tiberias-meer), Syrië en uiteraard Jordanië en een erg groot ruine
complex is. Umm Qais is een heel oude verlaten stad, die nog in een
zeer goede staat verkeerd. In deze oude steden troffen we net als op
alle droge en verlaten plekken veel hagedissen aan. In het museum
van Umm Qais werden we weer eens voor thee uitgenodigd, waar we nu
wel op ingingen. In het kantoor werden we ook op veel lekker vers
fruit getrakteerd.
Na Umm Qais gingen we naar Umm al-Jimal, een groot
Byzantijns
fort midden in de woestijn. Umm Qais werd gebruikt als rust- en
handelsplaats voor karavanen uit allerlei windstreken. Dit fort was
zeer groot (+/- 500 x 300 meter) en er waren o.a. een aantal kerken,
kastelen, veel waterreservoirs en -systemen in redelijke staat. Er
was niemand te bekennen op het enorme complex en in de stilte van de
woestijn keken we op ons gemak rond. Na de zonsondergang reden we
terug naar Amman, waar we na het eten nog even genoten van de
gezellige drukte en straatleven in het centrum
Donderdag 5 september:
Deze dag brachten we een bezoekje aan het kasteel Qasr al Abd ten
zuiden van Amman en de koning Abdullah-moskee in Amman. Hier moest
Susanne een heel gewaad aantrekken voor ze uberhaupt naar binnen
mocht. De gigantische Abdullah moskee biedt plaats aan 3000
gelovigen en buiten is voor nog eens 6000 personen plaats.
Na de moskee gingen we naar citadel-muur en museum, vanaf deze
citadel hadden we een prachtig uitzicht over een groot deel van
Amman en de heuvelen in de omgeving. Ook hier verkeerden de
gebouwen weer in vrij goede staat. In het museum waren o.a. een
aantal stukken van de Dode Zee-rollen en de kruiken, waarin deze
gevonden werden, tentoongesteld.
Vervolgens gingen we naar de Abu Darwish-moskee (zwart-witte moskee)
en via een aantal grotten waarin volgens de overlevering een groep
christenen 309 jaar hadden geslapen, naar Kan Zaman (betekent: in
het verleden). Kan Zaman is een combinatie van een prachtig
sfeervol restaurant en coffee-shop en een groot aantal
souvernierswinkeltjes die in een 19e-eeuws complex van stallen,
magazijnen en woonhuizen zijn gebouwd.
Na Kan Zaman gingen we voor het diner naar het huis van Ibrahim waar
we werden opgewacht door zijn vrouw en zes kinderen en een buurvrouw
met haar kind. Later kwam de oudste zus van Ibrahim met haar jongste
zoon en jongste dochter. Het eten was erg lekker (gevulde kip, met
rijst, dikke yoghurt en brood). We aten met zijn drieën, want de
rest had al gegeten en die keek dus toe.
Erg aardige mensen, maar de communicatie verliep behoorlijk
moeizaam. De oudste dochter van Ibrahim was net een week te voren
verloofd met een man die ze weer net een week kende en die ze in die
ene week een keer of 3 á 4 had gezien en slechts heel kort onder
vier ogen had gesproken.
lees
verder over Azraq Jerash, Amman,
Mount Nebo Ma'in & Karak
Binnenkort meer, hieronder vast wat foto's van Amman, Petra, Jerash,
Aqaba, Wadi Rum
|
Nepal
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Nepal
reizigers-informatie
|
18-06-2010
