28 december -
1 januari -
El Chalten
Na het gletsjer-spektakel,
werken we de volgende ochtend eerst weer wat werk weg en vertrekken daarna naar
El Chalten een klein plaatsje in het noorden van
"Parque Nacional Los Glaciares". Onderweg maken we nog een tussenstop bij
Bosque Petrificado tien kilometer ten westen van Parador La Leona aan het Lago Viedma.
Deze plek heeft zijn eigen kleine droge microklimaat en er kunnen versteende bomen en botten
van dinosaurussen gevonden worden. De archeologische plaats is verder
niet gemarkeerd, dus we moeten zelf op zoek. De versteende bomen kunnen we nog
vinden, maar het onderscheiden van dinosaurusbotten tussen alle stenen lukt ons
leken niet. Daarna rijden we naar El Chalten. Al van verre hebben we prachtig
uitzicht op de bekende Fitz Roy piek, een aparte granieten berg, bekend vanwege
zijn vorm, hoogte en de moeilijkheid voor bergbeklimmers.
 |
 |
 |
versteende boomstam bij La Leona,
onderweg route 40
|
Arno genieten van
uitzicht in park bij El Chalten
|
El Chalten in zijn
omgeving
|
El Chalten zelf is een
relatief jong plaatsje. Het is pas in 1985 gesticht om een definitieve claim op
het land te leggen voordat Chili het zou doen en natuurlijk ook om het toerisme
te ontwikkelen. Door het plaatsje zeer ruim op te zetten en nagenoeg geen een
gebouwtje dezelfde vorm te geven, is men geslaagd om een vrij aardig
(vakantie)dorpje op te zetten. Van een dergelijke ontwikkeling zou men bij
Centerparcs of projectontwikkelaars van Nederlandse nieuwbouwwijken nog wat
kunnen leren. Het is de vraag hoe El Chalten zich zal ontwikkelen als de nieuwe
asfaltweg vanuit El Calafate binnen enkele maanden klaar zal zijn en de reistijd
zal halveren.
Wat overigens grappig is aan plaatjes als El Chalten, Calafate en in iets minder
mate aan Ushuaia is dat toeristen en bewoners aan elkaar kunnen vragen waar ze
vandaan komen, want de meeste bewoners komen van verre (soms ook uit het
buitenland (bijv Paraguay, maar zelfs ook Nederland) in de hoop op goede
verdiensten en/of relaxt bestaan.
Het voordeel van zulke toeristenplaatsjes als Calafate en El Chalten is dat de
keuken ook op toeristen is ingericht. Het lijkt wel of alle koks eerst voor een
internationaal keuringscomité zijn verschenen alvorens ze aan het werk mochten.
In elk restaurant kun je heerlijk eten, wat volgens onze smaak vrij
uitzonderlijk is voor Argentinië.
De volgende ochtend willen we
een wandeling naar de Laguna Torre maken, waar je een prachtig uitzicht
op de unieke berg Cerro Torre kan hebben, als het zicht het toelaat en dat is slechts
zelden het geval. Wanneer we nog wat spullen in de auto willen leggen, ontdekken
we dat een of andere onverlaat op nagenoeg onmogelijke wijze een flinke deuk in
onze huurauto heeft gereden. El Chalten is rustig, ruim opgezet en er is
voldoende ruime parkeerplek. De bestuurder moet wel nagenoeg blind of ernstig
dronken zijn geweest om dit voor elkaar te krijgen. In ieder geval was hij of
zij helder genoeg om er direct van door te gaan, maar zeer hoogstwaarschijnlijk
was het een hostel-gast uit Chili. Volgens de eigenaar van het hostel zou die
Chileen 's avonds nog terugkomen. Toch gaan we vast naar de politie om aangifte
te doen, we hebben namelijk geen zin om voor de schade van deze bizar onhandige actie op te draaien, want het eigen risico van de
autoverzekering bedraagt circa 700 euro. Een enorm hoog bedrag trouwens want een
autootje van het type Opel Corsa of Volkswagen Polo (hier Gol geheten) kost in
Argentinie slechts Euro 5000 tot 7000.
Vervolgens gaan we op pad naar Laguna Torre. Het is wel weer een aardige
wandeling, maar mede door de bewolking en het ontbreken van uitzicht op de
bergen geen echte topper. Wat wel leuk is, is dat je overal in het park gewoon
water uit riviertjes en meertjes kunt drinken. Als je echt oververhit bent van
het wandelen, kun je bijvoorbeeld gaan zwemmen in een van de meertjes (vrij
fris) en al zwemmende tussen de watervogels en vissen je dorst lessen. Opvallend
is dat zowel Torres del Paine als Parque Nacional Los Glaciares brandschoon
zijn. Je vindt werkelijk geen papiertje, plastic zakje of wat dan ook op de
grond en dat terwijl er geen toezicht is of boetes zijn. In Parque Nacional Los Glaciares
bij El Chalten vind je zelfs geen afvalbakken. Iedereen wordt vriendelijk
verzocht zijn eigen afval weer mee terug te nemen uit het park en dat gebeurt
dus ook, zelfs vanaf de diverse (gratis)
campings in het park.
Wanneer we aan het begin van de avond terugkomen in het hostel, worden we
opgewacht door de politieagent bij wie we aangifte hebben gedaan. De Chileen
blijkt (heel verrassend) niet meer teruggekomen te zijn. De politieagent verzekert
ons dat wij met de aangifte de schade niet zelf hoeven te betalen en belooft ook
de verhuurmaatschappij voor ons te bellen. We worden er wel een beetje moe van.
Na diverse diefstallen en nu ook deze schade daalt onze "liefde" voor Argentinië
wel een beetje boel.
We gaan nog even wat ontspannen in een barretje die er wel
leuk uitziet. De enige andere gasten blijken ook Nederlanders. In Patagonie zie
je die erg veel dus dat is geheel geen toeval. Grappiger is dat de
eigenaar van het tentje die uit Buenos Aires komt 2,5 jaar in onze geboortestad
Alkmaar heeft gewoond en gestudeerd en in Heiloo heeft gewerkt in een restaurant
vlakbij het voormalig huis van Arno.
Tijdens het diner worden we
weer getrakteerd op spectaculaire wolkenpartijen. Patagonië is wellicht het
meest bekend vanwege de bergen, gletsjers en steppe/woestijnlandschap, maar de hemel mag ook
zeker genoemd worden. Overdag regelmatig de meest bizarre vormen en kleuren in
de wolken en 's nachts als het helder is ook schitterende sterrenhemels.
 |
 |
 |
Fitz Roy, beroemde berg om te
beklimmen
|
Arno waterfles
bijvullen uit meer, omgeving El Chalten
|
omgevallen en dode
bomen
|
De volgende dag doen we
lekker rustig aan en maken alleen een uitstapje met de auto naar Lago del
Desierto. Dit meer heeft niet voor niets deze naam gekregen. Met de auto is het
vanuit het al afgelegen El Chalten nog zo'n anderhalf uur rijden over een vreselijke hobbelweg door het vrij mooie
dal van de Rio de las Vueltas. Een tocht die niet veel mensen maken en
het is daar dus heerlijk rustig en het uitzicht op het meer, de bergen en
gletsjers is prachtig. Onderweg vind je trouwens een aantal monumenten die
herinneren aan
vrij recente grensconflicten tussen Chili en
Argentinië en middels vlaggen
wordt duidelijk gemaakt dat deze grond nu echt Argentijns is.
Deze tocht voerde overigens grotendeels ook over privé-terrein. Voor ons
laaglanders is het soms moeilijk te bevatten dat privé-personen/bedrijven zulke enorme
lappen grond bezitten mét zo'n spectaculair landschap met bergen, meren,
rivieren en gletsjers en onder andere geschikt voor de volgende activiteiten in
eigen "tuin": wandelen, paardrijden, bergbeklimmen, abseilen, scuba-diving,
raften, skiën, rondvluchten, 4X4 tochten, gletsjerwandelingen, etc, etc. We
hebben als eens geinformeerd voor zo'n grondje, maar het is toch iets boven ons
budget ;-).
Als we op 31-12 op tijd
wakker worden is het zicht te slecht en zijn we te moe om de lange wandeling van
minimaal 8 uur echt lopen naar de basis van Cerro Fitz Roy te maken en we
besluiten lekker rustig aan te doen. Het lijkt deze dag ook wel extra druk in El
Chalten: of er zijn meer mensen aangekomen of meer mensen stellen hun trekking
uit tot na oud en nieuw. 's Middags maken we een korte, leuke wandeling naar de
mooie Laguna Capri, maar ook dan is er helaas nog steeds geen goed zicht op Fitz
Roy.
 |
 |
mooie bloemetjes in Patagonie
|
af en toe zie je de
meest bijzondere wolken in Patagonie, boven El Chalten
|
’s Avonds luiden we het oude
jaar uit met een culinair etentje bij Resto bar Estepa. Het eten is hier
voortreffelijk en in het kleine tentje is het gezellig druk. Argentijnen vieren
oud en nieuw kennelijk het liefste thuis, want alle feesten beginnen pas om
01.00 uur. Volgens goed gebruik bestellen we ruim voor twaalven een fles
champagne, zodat we in alle rust van de sprankelwijn kunnen genieten en de goede
smaak niet in alle hectiek onopgemerkt blijft. Vreemd genoeg verlaten de meeste
mensen (vnl Argentijnen) het restaurant om circa 23.30 en blijven we slechts met een drietal
andere toeristen en het personeel + later ook hun familie achter.
Aangezien El
Chalten in een nationaal park ligt waar open vuur verboden is, verwachten we
geen vuurwerk. Toch wordt er her en der wat afgestoken om 12 uur. Het begin van
een dag die we niet snel zullen vergeten. Nadat we nog wat gezellig met zijn
allen hebben gepraat, maken we ons op om naar Hét feest van de nacht te gaan. De
locale reggae band "Siete Venas" treedt op in een van de vele nog onafgebouwde
gebouwtjes. Ondanks dat El Chalten zeer klein is, is het kleine zaaltje bomvol.
Wanneer "Siete Venas" begint met spelen, gaat het dak er af (zie foto).
Opvallend was trouwens dat er laat in de nacht nog steeds ouders met jonge
kinderen (6 tot 8 jaar) het zaaltje betraden om mee te feesten.
Onze feestlokatie met oud en
nieuw (de volgende dag), het dak eraf!
Foto's Patagonië -
Patagonie foto's en
Patagonie pictures
Andere verslagen
1 januari - 5 januari -
La Ruta Cuarenta
28 december - 1 januari -
El Chalten
20 december - 28 december -
El Calafate, Torres del Paine
15 december - 20 december -
Ushuaia, Calafate
28 november - 15 december -
Belén, Cordoba,
Rosario
19 november - 24 november -
Quebrada de
Humahuaca
15 november - 18 november -
Cafayate Cachi
Salta
8 november - 15 november -
Iguazu, San Ignacio,
Tucuman
30 oktober - 8 november
Uruguay
23 oktober - 30 oktober -
meer uit Buenos Aires nb verslag volgt nog
15 oktober - 22 oktober -
meer Buenos Aires
30-9 t/m - 14 oktober 2005 -
Mendoza / Villavicencio
/ Uspallata / Los Penitentes / Valle Grande / Cacheuta
22-29 september 2005 -
sightseeing
in Buenos Aires
September 2005 -
aankomst in
Argentinië
September 2005 -
stopover in Rome
|
Argentinie
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Argentinie reizigers-informatie
|
14-07-2009
reisverzekeringen /
reisorganisaties /
trekking-agencies /
(goedkope) vliegtickets /
credit cards
14-07-2009
|
