|
Terwijl Thamel
/ Kathmandu langzaam steeds voller loopt met toeristen en daarmee ook met
bedelaars en drugsdealers, raakt Nepal steeds meer in de ban van de naderende
Dashain (ook wel Durga) en Tihar (ook wel Dewali) festivals.
Het 15 daagse Dasain festival is het belangrijkste Hindoe-festival van het jaar.
In het hele land ligt het openbare leven minstens een week lang plat. Hele
families komen bij elkaar om Durga, de moedergodin, te aanbidden. Dit zal o.a.
gepaard gaan met het offeren van dieren en vooral ook veel feestgedruis. Een
aantal kinderen uit het kinderhuis zal ook naar hun familie gaan. Het
zal voor ons dus aan de ene kant rustiger worden, want we hebben minder kinderen
in de klas, maar aan de andere kant hebben ze geen school en zijn ze dus de hele
dag in het huis. We zullen waarschijnlijk wel extra heengaan om andere
activiteiten met ze te doen.
V.w.b. de commercie gaat het net als in Nederland met bijv. kerst gepaard met
overal speciale Dashain/Tihar-aanbiedingen en personeelsfeestjes. We zijn benieuwd naar
de
festivals zelf en de daarmee gepaard gaande rituelen en festiviteiten.
De eerste dagen van onze werkweek (die voor ons
dus op
dinsdag begint) werden al enigszins routinematig: meerdere Nepalese lessen,
computerlessen en natuurlijk het werk voor BeOnTop.
De computerlessen voor de kinderen beginnen nu echt soepel te lopen en in plaats
van een focus op het zorgen dat iedereen de juiste programmatuur heeft en dat de
pc's blijven werken, kunnen we nu meer aandacht besteden aan het begeleiden van
de kinderen bij de opdrachten zelf. Ze hebben over het algemeen vrij veel moeite
met het uitvoeren van de Engelstalige opdrachten. Die bestaan voornamelijk uit
woordspelletjes en rekenen, waarbij ze meestal een paar jaar onder niveau
werken. Soms ben je dus meer reken en/of Engelse les aan het geven dan echt les in
omgaan met computers. De meer gevorderden concentreren zich op typen in een
typprogramma of gewoon in Word. We beginnen enigszins door de beschikbare
programma's heen te raken, dus moeten we iets nieuws gaan verzinnen voor ze.
Hierbij denken wij in eerste instantie aan het echt leren omgaan met Windows,
Word en Excel.
naar boven
Foto's van "ons" kantoor en het kinderhuis
Hamro Niwas
Vrijdag was een van de kinderen, Mohan, zoekgeraakt op weg naar school. Hij was zijn schooltas vergeten en de begeleider was
teruggegaan om die te halen. Bij terugkomst op de school was Mohan verdwenen. Er
werd een zoekactie op touw gezet. Uiteindelijk bleek hij zich op de school
achter het openstaande hek te hebben verscholen, omdat hij bang was dat hij op
zijn kop zou krijgen, omdat hij zijn tas was vergeten.
's Avonds hadden we in een duur hotel een borrel
van de Nederlandse ambassadeur uit Delhi. Hij is daar nu een jaar in functie. De
Nederlandse consul in Nepal valt onder hem. Om de personeelswisseling te vieren
werd dus pas een jaar later een officiële borrel gegeven. René was
daarvoor met zijn partner(s) uitnodigd en die partners waren wij. Op deze
gezellige borrel met vele lekkere Nepalese hapjes waren vnl. mensen van
(Nederlandse)
ontwikkelingsorganisaties, vrijwilligers en mensen van andere ambassades of
consulaten. Na deze borrel prakten we onszelf met 10 man in 2 Suzuki Alto
taxietjes en reden terug naar het centrum. Onderweg werden we bij een militaire
controlepost aangehouden door een aangeschoten soldaat. We mochten niet verder
rijden voordat we allen hadden bevestigd dat Nepal een erg mooi land is en we
een foto van deze stoere man bij "ons" knopendoosje hadden gemaakt.
Terug in het centrum gingen we met zijn allen door naar een groot openluchtfeest
in het restaurant "1905" waar nagenoeg alle bezoekers Nepalese jongenlui waren.
Met de nadruk op jongen, want circa 80% van de feestgangers was van het
mannelijk geslacht. De grotendeels vrouwelijke vrijwilligers hadden dus qua
aandacht niets te klagen. Ondanks onze voor
Nederlandse begrippen vroege aftocht van dit feest, hadden we het
zaterdagochtend aardig zwaar en ook het begin van de computerlessen met alle
lawaaimakende pc's en 10 drukke kindertjes om je heen was even lastig. Maar met
al die vrolijke gezichtjes in de buurt is dat snel weer verdwenen.
naar boven
 |
 |
 |
Caromboard - Nepalees
poolen
|
Vervelende Nepalese
soldaat
|
feest in 1905
|
Kind te koop: 11 euro !
Zondag eerst lekker uitgeslapen en onder het
"genot" van een krantje ontbeten. In de Kathmandu Post lazen we een bericht over
een Nepalese vader die uit pure armoede en wanhoop zijn dochter voor het luttele
bedrag van Rs 1000,- (=Euro 11,-) had verkocht. Nb. ook voor Nepalese begrippen
is dit erg weinig (Het BNP is circa Euro 0,75 per persoon per dag). Voor de
geïnteresseerden hebben we dit bericht toegevoegd. 's Middags
hebben we een
fietstocht gemaakt naar Chobhar. Volgens de legende heeft de bodhisattva
Manjushri die vaak kwam bidden bij het eiland (nu de heuvel bij
Swayambhunath)
in het meer dat nu de Kathmandu vallei is, hier met
zijn machtige zwaard een doorgang in de bergen gemaakt, opdat het meer kon
leeglopen en de vallei ontstond. De heuvels van Chobhar worden bij de Chobhar kloof inderdaad
spectaculair in tweeën gesplitst en de omgeving is heerlijk om even bij te komen
van de drukte in Kathmandu. Vanaf het dorpje Chobhar (flinke klim omhoog) heb je weer een prachtig uitzicht
over de vallei en over enkele weken als de wolken die voor de Himalaya hangen
eindelijk zijn weggetrokken dus ook op de prachtige witte bergketen boven
Kathmandu. Ook naar deze plaats moeten we dus nog een keer terug.
naar boven
Vlakbij Chobhar is ook een cementfabriek en
langs de weg van Kathmandu naar Dakshinkali vind je vele tientallen armoedige
"hutjes" waaronder vnl. vrouwen, maar ook enkele mannen en kinderen, grote
stenen in kleine stukjes aan het hakken zijn, zodat ze later beter bij de bouw
gebruikt kunnen worden. Een bizar gezicht. Een beetje machine zal waarschijnlijk
binnen een uur produceren wat al die mensen bij elkaar in een dag of misschien
wel een week
produceren. Maandag zijn we naar het
Nagarjun natuurreservaat ten noorden van
Kathmandu gefietst. Hier
verlaat je echt alle normale wegen en vind je nauwelijks mensen meer. Hoewel
deze tocht niet helemaal bracht wat we hadden gehoopt (bijna alleen maar omhoog
op slechte wegen, bloedzuigers etc.), was het toch heerlijk om
een tijdje in volledige rust, schaduw en frisse, enigszins koele lucht te fietsen.
Toen we op de terugweg even langs een drukke weg stopten om iets fris te drinken
en gewoon even een tijdje naar hetgeen voorbij trok zaten te kijken, namen we
ons meteen voor om volgende week weer een aantal dorpjes aan te doen: naar het
dagelijkse leven in Nepal kun je echt uren (zo niet dagen of weken) met plezier
en/of verbazing blijven kijken.
naar boven
 |
 |
 |
Uitzicht op Swayambhunath vanaf
Nagarjun
|
Uitzicht op Newari dorpje
|
bouwwerkzaamheden
"met zijn allen"
|
 |
 |
 |
|
Nepalees gokspel
|
Newari vrouw (bij tempel Chobhar)
|
Newari man
|
|
naar begin van Nepal verslag /
Nepal verslag deel 1 / Verslag 2
/ Verslag 3)
Lees meer over Dashain,
Phulpati
Kathmandu Post - 10-10-2004
Hetauda, oct 9. Dhan Bahadur BK and Mithu BK
sold their one-week-old infant due to poor economic condition. Just a week ago,
Mithu had given birth to twins, one of which was sold for rs 1.000 to a kin in
order to minimize postnatal and maternity care expenses. Although the mother was
reluctant to sell the child, father Dhan Bahadur, worst hit by poverty, had sold
one of their newly born babies to a relative. Previous year, their girl child
had died due to lack of proper care and nourishment. (terug)
naar begin van Nepal verslag
reisverzekeringen /
(goedkope) vliegtickets /
Dashain twitter /
credit cards
01-09-2009
|
