|
Ook in Kathmandu doet de winter langzamerhand zijn
intrede. Dat wil zeggen overdag is het aanzienlijk minder warm, maar 's avonds
laat kan het echt flink koud worden. Op straat zie je 's avonds dan ook steeds
meer mensen (zwerfkinderen, riskja-rijders) die zichzelf opwarmen bij vuurtjes
die ze stoken met oude kranten en ander bruikbaar afval. Af en toe zie je ook
kinderen die zichzelf in vuilniszakken proberen te beschermen tegen de kou,
waarbij het vuil in de zak als extra isolerende laag dient. Een dramatisch
gezicht dat waarschijnlijk en hopelijk nooit zal wennen.
Zaterdag 23 oktober was de 10e en belangrijkste
dag van het Dashain festival, Dashami genaamd. De dag waarop de meeste mensen
naar oudere familieleden gaan voor een Puja. Een godsdienstig ritueel waarbij
het oudere familielid ook een tika op het voorhoofd plaats van het jongere
familielid. Op deze dag is een tika niet gewoon een klein rood stipje of
streepje, maar een grote dikke prop van rood poeder en rijst, die bij sommige
mensen wel het heel voorhoofd beslaat. Op een normale dag zie je slechts weinig
mensen met een tika rondlopen. Op deze dag en de dagen erna zag je maar weinig
mensen zonder grote tika in de stad. Vele droegen daarnaast een klein
kruidentakje achter het oor.
Ook de koning deelde deze dag tika's uit aan het
volk van Nepal. Gewone burgers konden melden bij het koninklijk paleis in
Kathmandu. Aangezien de koning van Nepal niet zo populair is, hadden slechts
enkele duizenden mensen (van de ruim 26 miljoen Nepalezen en ruim 1 miljoen
inwoners van Kathmandu) de moeite genomen om naar het paleis te komen.
In de stad zie je ook veel "Pings", schommels
gemaakt van bamboe. Deze pings zijn een onderdeel van het Dashainfestival
geworden sinds de tijd dat men geloofde dat schommelen op de dag van Bijaya
Dashami hen naar de hemel zou brengen.
Het was deze dag en ook de dagen erna erg rustig
in de stad, waardoor het fietsen een zeer aangename bezigheid was, zeker ook
gezien de wat aangenamere temperatuur van de laatste weken.
In het kinderhuis was het deze dag helemaal
uitgestorven. Er waren nog maar 6 van de 30 kinderen over. Op zich natuurlijk
ook de meest trieste gevallen, want zij hebben dus helemaal geen familie die
zich tijdens deze feestdagen om hun bekommert.
Aangezien de meeste Nepalezen op deze dag dus naar
familie gaan, zijn er dus ook maar weinig die werken, waardoor ook vele winkels
en restaurants dichtwaren (nog meer dan tijdens een Banda). Degene die nog open
waren, puilden bijna uit en hadden soms een apart en duurdere menu dan normaal en
geef ze eens ongelijk.
naar boven
Op zondagmiddag 24-10 zijn
we naar Changu Narayan
gaan fietsen, dit is een tempelcomplex op een heuvel 12 km ten oosten van Kathmandu
dat op de UNESCO werelderfgoedllijst staat.
 Weer een heel
avontuur. Het was een stevige fietstocht via Boudhanath, langs een militaire controlepost
buiten Kathmandu en een aantal hele leuke kleine dorpjes. We parkeerden onze
fietsen aan het eind van een van deze dorpjes, bij het begin
van een wandelpad, richting de rivier waar we doorheen zouden moeten lopen. We
werden
aangesproken door een dronken kleine man, die door zijn gebral nauwelijks te
verstaan was. Hij liep achter ons aan en later liep hij voor ons. Hij liep
aardig snel en gecontroleerd voor een dronken vent, maar zonder deze gids hadden
we de tempel waarschijnlijk niet gevonden. Het pad ging over smalle
dijkjes tussen de rijstvelden, door een rivier en daarna over smalle glibberige
paadjes omhoog naar de tempel. Bijna
boven begonnen het te onweren. Een keer een klap vlak boven ons in de laag
hangende bewolking. De rollende donder klonk angstaanjagend. Helaas begon al
snel daarna, net toen we boven bij de tempel (uit de 4e eeuw)
aankwamen te regenen. Omdat de wandeling door de rivier en de glibberige paadjes
langer duurde dan gedacht, hadden we niet veel tijd meer aangezien we graag voor het donker weer de grens
van Kathmandu wilden bereiken. Dus niet lang gebleven en een paar grote stukken plastic gekocht en
daar gaten
ingemaakt zodat die als regenjas konden dienen. We moesten dezelfde weg terug en
de glibberige paadjes waren nu natuurlijk nog gladder, wat vrij lastig was, maar
juist door de donderwolken hadden we wel
prachtige uitzichten op de vallei. Grappig hoe de Nepalezen dan langs je lopen en helemaal geen
moeite met de gladheid hebben, zelfs niet met zware lading op de rug of kinderen
in de heup.
Toen we terug bij de
fietsen waren, bleken vandalen er aan hebben zitten rommelen. Suus haar banden
waren leeg en de handremmen van Arno waren afgebroken, zodat verder fietsen
onmogelijk was. Aan de grote groep kinderen die
in de buurt aan het spelen waren gevraagd of ze er wat vanaf weten, maar volgens
hen waren het waarschijnlijk kinderen die niet uit het dorp kwamen, maar guests
waren (tuurlijk). Toen we ze hadden laten repareren in het volgende dorp op zo'n
20 minuten lopen, was het al donker en moesten we dus zonder licht terug over
onverlichte wegen. Niet zo fijn dus met al die gaten in de weg, maar goed, het
is allemaal weer goed gegaan.
Dinsdag 26 oktober dachten we
eindelijk weer taalles te hebben, dus hiervoor weer vroeg opgestaan. Aangekomen
bij het taalinstituut bleken de poorten echter nog steeds gesloten.
Onaangekondigd was lerares Muna dus weer niet aanwezig. Achteraf bleek dat ze
niet op tijd terug had kunnen komen omdat ze wegens extra volle bussen i.v.m.
van familie terugkerende mensen ze geen ticket had kunnen bemachtigen.
 |
 |
 |
Winkeltje
|
Tungba - Tibetan hot bear
|
markt
|
naar boven
Dus maar door naar de
Nabilbank. Met hun hebben we nog een akkefietje. Op de eerste dag in Nepal
hadden we bij een pinautomaat van hun geprobeerd te pinnen, maar we kregen geen
geld en geen bon, maar er werd wel ruim 400 euro van onze rekening afgeschreven.
We waren er al een paar keer geweest, maar we hadden nog steeds het geld niet
retour. De manager keek al wat verschrikt dat hij ons weer in zijn kantoor zag
staan. We stonden nu echt op onze strepen en wilde een bewijs dat hij het geld
had laten overmaken. Deze keer kwam hij eindelijk met een kopie. Dat wil zeggen
hij belde intern een medewerker en die kwam al na 1 of 2 minuten aanzetten met
het uit een papieren archief gehaald document !. Ongelooflijk dat dat zo snel
gaat in zo’n ogenschijnlijk zeer matig georganiseerde bank. De manager had niet
eens onze namen, bankrekeningnr of de betreffende datum, die laatste wist ie
misschien uit zijn hoofd, maar de rest sowieso niet. En dat ie dat dan met een
kort telefoontje zo snel voor elkaar kan krijgen.
Op het document stond inderdaad dat de beste man het geld op de dag van onze
eerste bezoek al terug had gestort naar de Rabobank en waarschijnlijk zit het
daar dus klem in een digitale informatiestroom. We vragen ons dus af welk
systeem beter werkt. Of eigenlijk niet. We vragen ons af waar al die dure ICT
investeringen van Nederlandse bedrijven goed voor zijn. Het Nepalese systeem
blijkt aanzienlijk beter en sneller te werken.
De rest van de week waren we
druk met het BeOnTop werk, computerlessen, taalles en salsa-lessen. Deze week
hadden we maar liefst 4 salsalessen. Het is wel grappig dat de Nepalezen in onze
salsa groep onverwacht veel stijver blijken te zijn dan wij. Ze hebben meer
lessen gehad, maar het niveau is nog laag en wij zijn al niet zo soepel in de
heupen, maar zij zijn dus nog erger, terwijl er bij de Nepalese festivals heel
wat afgedanst wordt. Maar het salsa blijft erg onwennig voor hun. De vrouwen
durven de westerse mannen ook amper aan te kijken tijdens het dansen.
 |
 |
 |
Vers vlees bij de slager
|
Susanne en Muna (taalles)
|
Susanne en Sujan (de salsa-leraar)
|
naar boven
Op donderdag
hebben we voor de laptop een headsetje gekocht en 's avonds hebben we het
programmaatje Skype geďnstalleerd. Hiermee
kun je overal ter wereld gratis naar andere Skype gebruikers bellen en bellen
naar een vaste telefoon kost slechts 1,7 eurocent per minuut. Dit maakt de
contacten met familie, vrienden en BeOnTop partners natuurlijk heel wat
makkelijker en goedkoper.
In de zaterdag bijlage van de
Kathmandu Post lezen we altijd met veel aandacht de inzendingen naar de Children
Post. De teksten gaan meestal over de slechte situatie in Nepal en voor dit
verslag hebben we min of meer willekeurig een representatieve inzending gekozen
die goed aangeeft hoe kinderen over de situatie in
Nepal denken.
Gedicht uit de Children Post (zaterdag bijlage
van de Kathmandu Post)
The conditions of Nepal today
The country which was
recognized
As a very peaceful nation
Today in the same country
There is a civil war
Where the follower of peace
Gautum Buddha was born
And where all the people do peace love
Today, in the same courtyard of the country
There is a civil war
In previous years, all Nepalis
Co-operated with each other
But today,
Today they are fighting each other
In sunny days also, and under the blue sky
Nepal seems to be covered with black cloud
Nepalis are killing Nepalis
Oh God! What a problem are we facing?
Our lovely mother is weeping.
We should not just sit and by look
The removal of sindur from women
All people should be conscious
About bringing peace to our country
Let the country which was recognized as peaceful
To remain a peaceful realm
By Sarita Karki
Class 10, Golden Sunrise English School
naar boven
Maandag
1 november zijn we er weer op de
fiets op uitgetrokken ten noorden van Kathmandu
in de omgeving van Phutung. Het was weer heerlijk om uit de drukte van de stad
te zijn en door het prachtige landschap van rijstvelden, bamboebosjes en knusse
huisjes te fietsen met de prachtige indrukwekkende bergen op de achtergrond.
Tijdens de contacten met de locale bevolking konden we nu goed merken dat ons
Nepalees vooruit begint te gaan, want de gesprekken gaan wat soepeler en we
kunnen meer dingen vragen en begrijpen.
Foto's tijdens fietstocht langs
onder andere Phutung
naar boven
Dinsdag 2 november
Aangezien we dinsdagochtend altijd werken en ook regelmatig het nieuws checken,
zijn we zeer snel op de hoogte van de moord op Theo van Gogh. Deze gruweldaad
slaat ook bij de Nederlandse vrijwilligers en toeristen in als een bom en ook de
Nepalese media besteden aandacht aan dit voorval. De afstand tussen
"bananenrepubliek" Nepal en het zogenaamd beschaafde Nederland wordt ineens heel
klein.
Dinsdagavond waren we
nog laat aan het werk bij 1905. Een half uur voor we weggingen, gingen de muziek
beneden steeds harder en werd het gejoel ook steeds luider. Toen we vertrokken
bleek dat er een soort Dashain-personeelsfeestje aan de gang was. Voor Dashain
moest het restaurantpersoneel nl zelf hard werken, dus kregen ze achteraf hun
"kerst-borrel". De anders zo serieuze mannen waren flink losgeslagen en
uitbundige aan het dansen, de alcohol vloeide rijkelijk. Maar het was echt een
hengstenbal, er was geen vrouw bij aanwezig.
Toen een van de personeelleden de microfoon greep om een lied te gaan zingen en
enigszins brallend een toespraak te houden, ging het geheel wel erg veel lijken
op de uitzending van debiteuren/crediteuren met de eindejaarsafsluiting (zonder
juffrouw Janny dan). We keken het geheel nog even aan en besloten toen de
aftocht te blazen omdat het volgende dag weer een vroegertje zou worden i.v.m
onze laatste taalles.
In ieder geval tot en met december zullen we
ons Nepalees zelf verder oefenen en bij een eventueel terugkeer in januari zullen we de taallessen
waarschijnlijk voortzetten.
's Middags moesten we onze visa verlengen, wat een heel gedoe kan zijn hier. In
het immigration office zitten een aantal ambtenaren die zich vnl vervelen en als
ze een keer wat te doen hebben, willen ze graag laten zien dat ze macht hebben.
En zeker wanneer je je visum laat verlopen, kun je grote problemen verwachten.
Bij ons zaten ze gelukkig alleen wat te zeuren omdat we net voor sluitingstijd
binnenkwamen en het invullen van de formulieren zoveel tijd kostte dat het
inderdaad al over tijd was en ze de formulieren dus niet meer wilden verwerken.
Wij bleken echter meer geduld te hebben dan zij en waarschijnlijk omdat ze toch
niets meer te doen hadden, gingen ze uiteindelijk morrend aan de slag,
probeerden ze nog wel de prijs nog met 20% te verhogen en moesten we wel
anderhalf uur later weer terugkomen om het papiertje weer op te halen.
De verkiezingsuitslag uit
Amerika wordt met verbazing en zelfs verdriet ontvangen. Er zijn maar weinig
westerlingen die de herverkiezing van de grote terrorist Bush kunnen begrijpen.
Ook de Nepalezen zijn verre van enthousiast. In het midden oosten werken nl.
veel Nepalezen die regelmatig door hun werkgevers in mn Saoudi-Arabie naar Irak
worden uitgezonden. In Nepal vindt men dat Bush ook de levens van hun burgers in
gevaar brengt.
Een Amerikaanse gynaecoloog krijgt zelfs tranen in haar ogen omdat deze uitslag
voor haar nagenoeg zeker betekent dat ze haar beroep, waarbij het uitvoeren van
abortussen een belangrijk deel van haar activiteiten zijn, binnenkort vanuit
Canada moet gaan uitvoeren.
Donderdag overdag flink
door/voorgewerkt voor BeOnTop. Zaterdag gaan we nl 2 weken naar Pokhara (een
soort van vakantie) en we verwachten dat de internetverbindingen daar
aanzienlijk slechter kunnen zijn. We zullen ons daar dus vnl. op klussen richten
die offline kunnen gebeuren, afhandeling van spoedzaken en e-mail. Daarnaast
zullen we een lang weekeinde echt vakantie houden en een trekking gaan maken in
het Annapurna gebergte.
Donderdagavond hadden we wel wat ontspanning, we hadden een eetafspraak met
Edith en Maarten, een leuke stel dat voor een jaar op wereldreis is en heerlijk
reisverhalen uit o.a. Mongolie, China en Tibet had, zie ook
www.daarheenenweerterug.nl.
naar boven
naar begin van Nepal verslag /
21 februari - 27 februari -
Pokhara
30 januari - 21 februari -
Noodtoestand in Nepal / Losar /
Sankhu / Pokhara
18 december 2004 - 29 januari 2005 -
Terug in Kathmandu / fietsen naar
Sundarijal / Balaju-park 24 november - 17 december 2004 -
Streetdance / Bungamati & Khokana / goede doel
6 november - 23 november -
Pokhara, Jomson-trekking,
Annapurna-gebergte
12 oktober - 23 oktober 2004 -
Verslag #5 Uitzicht Himalaya / Dashain /
kinderhuis
5 oktober - 12 oktober 2004 verslag week
4 Dashain/ Tihar festivals / borrel ambassade / Chobhar kloof / Nagarjun 21 - 28 september 2004 -
Verslag 2 - o.a. Bouddhanath,
Kirtipur en Indra Jatra festival
15 -21 september 2004 -
Verslag 1 - o.a. aankomst in Nepal,
Swayambhunath en kinderhuis
reisorganisaties /
GPS waypoints Pokhara /
reisverzekeringen /
(goedkope) vliegtickets /
credit cards
12-07-2009
|
Nepal
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Nepal
reizigers-informatie
|
|
