|
20 december -
28 december 2005 -
El
Calafate en
Torres del Paine
Op 20 december zouden we vroeg in de middag
naar El
Calafate in het zuidwesten van Patagonië vliegen. Voor we naar het
vliegveld gingen, werkten we eerst nog wat in een internetcafe, want het regende weer
behoorlijk. Eenmaal aangekomen op het vliegveld bleken we vier uur vertraging
te hebben. Ondanks dat het vliegveld vlakbij de stad ligt, had het gezien het
weer weinig zin om terug te gaan en maken we van de gelegenheid gebruik om nog
wat werk te verrichten, verslagen te maken en foto's uit te zoeken. Wanneer we
eindelijk in El Calafate zijn, blijkt het te laat te zijn om ons nog goed te
kunnen orienteren op excursies in de omgeving, vervoer naar onze volgende
bestemmingen
Torres del Paine in Chili en
Bariloche, dus dat moeten we
uitstellen tot de volgende dag, waardoor we de hele dag in El Calafate zullen
spenderen. El Calafate is de overtreffende trap van een toeristische plaats. Alles
is voor 100% ingericht op toerisme en dat alles vanwege de aanwezigheid van
prachtige gletsjers zo'n 80 kilometer ten westen van de stad in het nationale
park Los Glaciares. De gletsjers worden allemaal betiteld met superlatieven:
- de hoogste: Glacier Spegazzini, steekt circa
100 meter (één straatblok in Argentinië) boven het water uit en onder water is
ie nog circa 200 meter diep
- de grootste: Glacier Upsala, een heleboel kilometer lang en breed
- de meest toegankelijke en (naar men hier zegt) de enige ter wereld die nog groeit: Glacier Perito
Moreno
Heel El Calafate is ingericht om toeristen met
busjes, bootjes, 4x4's, en loopijzers naar dit spektakel te vervoeren, tegen voor
Argentijnse begrippen schandalig hoge prijzen. Prijzen van accommodatie, kleding,
outdoorspullen, eten of eigenlijk gewoon alles zijn buitensporig hoog en de geboden service is
vaak slecht. Het gaat veel en veel te goed met Calafate. De nazaten van de
goudzoekers van weleer hebben hun goud in ieder geval gevonden en er voor
gezorgd dat "Precios Patagonicos" een begrip is geworden.
We kiezen ervoor om
eerst een boottocht naar Spegazzini en Upsala te maken, incl een wandeling naar
Lago Onelli, een klein ondiep meer waarin afgebrokkelde ijsschotsen doodlopen en
zodoende een "ijsschots-kerkhof" vormen. Althans die naam hebben ze van de
Argentijnen gekregen. Voor deze toer moeten we de volgende ochtend vroeg op, wat
we niet gewend zijn. We laten ons door onrustige tourbegeleiders met vele
anderen in een busje prakken, slapen nog even verder en schrikken ons helemaal
rot wanneer we een uur later pas echt wakker worden op een superluxe catamaran,
inclusief business class en overal flatscreens met beelden van afbrokkelende
gletsjers en foto's van de circa 200 medepassagiers. Dat belooft wat!
En inderdaad de boottocht is zeer spectaculair. Langs prachtige bergen, over
turquoise kleurige meren, langs schitterende ijsbergen naar fenomenale gletsjers. Let op
foto's zijn maar foto's. Dit deel van Argentinie is absoluut een "must see".
Daarvoor neem je die Disneyland-achtige taferelen wel voor lief. Een bijkomende
voordeel van deze vorm van gecontroleerd massatoerisme, waar de charme
natuurlijk wel volledig ontbreekt, is dat de massa geen kans
krijgt om zijn eigen weg te gaan en overal de prachtige natuur kapot te stampen
of te vervuilen met het (on)nodige afval.
De volgende ochtend gaan we op pad om een
huurauto op te halen. Alle vluchten naar Bariloche waren voor de gehele komende
maand uitverkocht en 2 dagen bussen op zeer hobbelige wegen is ook geen lekker
vooruitzicht. We kozen er dus maar voor om wat langer dan alleen in Bariloche
een auto te huren en met deze auto ook naar Torres del Paine (spreek uit:
Paai-ne) te rijden. Net als bij het reserveren van de auto moeten we wederom een
uur wachten op de enige medewerker van Budget rent a car in Calafate. Normaliter
zou je dat natuurlijk niet eens doen, maar ook de hoeveelheid beschikbare
huurauto's tegen normale tarieven is beperkt, dus veel keuze hebben we niet. De
weg naar Torres del Paine voert een paar honderd kilometer door vrij eentonig
woestijnachtig landschap, waarbij alleen de hoog boven de vlakte uitstekende
rotsen in het park
Torres del Paine echt de moeite waard zijn. We overnachten eerst
nog even in het grensplaatsje Cerro Castillo in Chili.
De volgende ochtend rijden we daar naar
Refugio/Camping Los Torres aan de rechterkant van de zogeheten "W". Rondom de
centrale bergen van Torres del Paine kun je een 8-10 daagse camping-trekking
maken. Van deze trekking kun je ook alleen de zuidkant doen. Deze heeft globaal
de vorm van de letter "W", waarnaar de trekking dus is vernoemd. Wij willen echter wandelen combineren met autorijden
door het park, zodat we een groter deel van het park kunnen bekijken. Bij de
Refugio (soort lodge, kampwinkel en restaurantje ineen) informeren we naar
slaapmogelijkheden. Die zijn er nog wel, maar een bed in een 8 persoonsdorm kost
maar liefst een schandelige USD 40,- !!!. Ter vergelijking in het noorden van
Argentinië kun je uitstekende en ruime 2 persoonshotelkamers krijgen voor circa
USD 15 a 20,- en trekken in bijv Nepal kost je met 2 personen misschien USD 15 á
20 per dag, incl overnachting en al het eten. We besluiten een tent te huren,
dat is niet alleen veel goedkoper, maar kamperen in een dergelijke omgeving
lijkt ons een veel beter vooruitzicht dan met zijn achten in een muffe kamer te
liggen.
Nadat we ons tentje hebben opgezet, vertrekken we voor een dag-trekking naar
Mirador Las Torres, een uitzichtpunt aan de voet van de Torres del Paine en het
rechterpootje van de "W". De eerste 3 uur zijn bijzonder makkelijk, het laatste
stuk gaat ineens redelijk steil omhoog over een wand van deels losliggende
rotsblokken. Het is ontzettend druk op de "trail" en regelmatig moeten we aan de
kant om grote groepen te laten passeren die alweer op de terugweg zijn. Eenmaal
boven hebben we een mooie uitzicht om de Torres, de gletsjer en het
emeraldkleurige meer aan de voet van de berg.
 |
 |
camping in Torres
del Paine parc, Chile
|
dit uitzicht kostte veel energie...
|
Een aardige wandeling, maar gezien de enorme drukte en het feit dat de
ochtendboot die ons naar het begin van de dagtrekking van het middenpootje van
de "W" moet brengen op 1e kerstdag niet vaart, besluiten we de volgende dag met
de auto te gaan toeren en een aantal korte wandelingen te maken.
Dat blijkt een prima keuze. In andere delen van het park is het veel rustiger en
het wijde uitzicht over de meren en op de bergen spreekt ons veel meer aan
dan een close-up vanaf de voet. We lopen o.a. langs een meer (Lago Grey) vol met
reusachtige ijsschotsen en met uitzicht op de Grey gletsjer.
's Avonds genieten van een heerlijk kerstdiner
in op camping Pehoé met prachtig uitzicht op de Torres, zie foto's.
 |
 |
Guanaco's in Torres
del Paine park
|
mooie lupine
bloemen, Chili
|
De volgende dag gaan we dit toeren nog eens dunnetjes over doen, maken een paar
leuke wandelingen en genieten van een lunch en het uitzicht bij Hosteria Pehoé,
waar kamers met "lake view" zo'n USD 200,- kosten, maar op een absolute
toplocatie gelegen is.
 |
 |
ons uitzicht tijdens kerstdiner,
het Pehoe meer
|
Guanaco in park in
Chili |
Na de lunch beginnen we aan de terugtocht naar
Calafate,
waar we de volgende dag naar de Perito Moreno gletsjer gaan. In het
grensplaatsje
Cerro Castillo weten ze ook goed wat Patagonische prijzen
zijn. We kunnen niet al onze Chileense pesos terugwisselen voor Argentijnse dus
kopen nog wat in het shopje met veel te hoge prijzen. Wanneer we gaan afrekenen,
blijkt dat de scan-kassa een probleem heeft. De prijzen die hij berekent zijn
ongeveer 40% a 50% lager dan de prijzen op de prijsstickers. De man achter de kassa moet er
hartelijk om lachen en zegt: "maakt niet uit, joh, dat is toch alleen in jullie
voordeel". We maken dus nog maar een rondje door de winkel om de andere
helft van
de overgebleven pesos op te maken.
Bij het huren van een auto krijg je in
Argentinie steevast te horen dat je eigen risico twee keer zo hoog is voor
schade veroorzaakt door het over de kop rollen van de auto. In het begin denk
je, dat zal wel, dat gebeurt toch nooit, maar op weg naar de Perito Moreno
krijgen we de volgende ochtend een demonstratie te zien van hoe dat in zijn werk
kan gaan. Wanneer we vlak bij de gletsjer zijn, komt een Peugeot 206 hevig
slingerend in een bocht en heuvelafwaarts op ons afgereden. We stoppen op veilige
afstand en kijken toe hoe de bestuurder alle moeite heeft om de auto, ondanks de
relatief lage snelheid, op de gravelweg te houden en ternauwernood op de rand
van een afgrondje tot stilstand komt. Voor de statistici vermelden we maar even
dat er een vrouw achter het stuur zat, die onmiddelijk voor haar mannelijke
bijrijder moest plaatsmaken. Als de auto iets sneller had gereden, was het
waarschijnlijk niet zo met een sisser afgelopen. We snappen dus hoe dat
koprollen in zijn werk gaat en nemen onze maatregelen: Susanne mag niet meer op
gravelwegen rijden ;-).
De Perito Moreno is wel dé
hoofdattractie van de regio en dat blijkt niet voor niets. De gletsjer is niet
de hoogste ("slechts" circa 60 meter boven het water) en niet de grootste
("slechts" circa 150 km2), maar het feit dat je vanaf het land een zeer goed
uitzicht op de frontlinie van de ijsmassa hebt, maakt het wel zeer
indrukwekkend. We blijven enkele uren naar het langzaam opschuivende ijs kijken
en vooral ook luisteren. Elke dag schuift de gletsjer in het midden zo'n 2 meter
op en brokkelen er ook weer vele stukken af. Grotendeels zwijgzaam kijkt de
massa toeristen toe en ieder zuchtje, kraakje of steuntje van de gletsjers wordt
beantwoord met massa's camera's die zich richten op de plaats waar het geluid
vandaan kwam in de hoop spectaculaire plaatjes te kunnen maken van huizenhoge
blokken die in de rivier storten. Daarvoor heb je echt wel geluk en/of veel
geduld nodig, want soms gebeurt er een paar uur nauwelijks is, dan stort de een
na de ander naar beneden. Naast velen kleine brokken, zien wij een handvol keren
brokken ijs ter grootte van het appartementencomplex waarin we wonen naar
beneden storten. Dit gaat gepaard met een enorm gebulderd gevolgd door
minutenlang durend gesis van de ijsbrokken die in de rivier op en neer worden
geslingerd door de enorme golfen. Een keer breekt ook een gigantisch brok onder
water af, waardoor er plotseling vanuit het water een enorme turkooise ijsmassa
uit het water opstijgt.
 |
 |
Perito Moreno gletsjer
|
brok prachtig blauw
ijs komt omhoog bij de gletsjer
|
Door het afsmelten van grote delen ijs, verandert af en toe ook het zwaartepunt
van de grote ijsschotsen die in de rivier drijven, waardoor deze plotseling
volledig op hun kop draaien en de mooie blauwe onderkant ineens boven komt te
liggen.
Wij vinden dit al prachtig, maar dit is weer
kinderspel vergeleken met het ultieme spektakel dat zich in de afgelopen eeuw
grofweg eens in de vijf jaar en in 2004 voor het laatst voor deed. Dan groeit de
Perito Moreno tegen het schiereiland aan en wordt de rivier geblokkeerd waardoor
het waterniveau flink stijgt. Vervolgens vormt de
rivier een tunnel door de gletsjer die na 1 a 2 dagen weer met een enorm
gedonder instort. De zogenaamde Ruptura. De meeste bezoekers moeten het echter met minder en/of de dvd
van zo'n Ruptura doen.
(Overigens verwacht men dat de Perito Moreno ook in het voorjaar van 2006 tot
aan het land zal aangroeien deze ruptura wellicht voor een zelfde spektakel als
in 2004 zal zorgen, dus mocht je in het voorjaar van 2006 naar Patagonie gaan,
houdt dan de ontwikkelingen in de gaten).
Het kost ons enigszins moeite om weg te gaan, daar een enorme ijsmassa al uren
op het punt van afbreken staat. Vlak voor dat we de gletsjer definitief de rug
toe keren is het eindelijk zover en vanaf een afstand zien we nog een keer een
spektaculair grote massa naar beneden donderen. Een mooi einde van een
indrukwekkende middag.
Foto's Patagonië -
Patagonie foto's en
Patagonie pictures
Andere verslagen
1 februari 2006 - Terug in Nederland
30 januari - 11 februari 2006 -
Toledo & Andalusie / Spanje
27 januari - 30 januari 2006 -
Madrid / Spanje
6 januari - 26 januari 2006 -
Lake District (oa Bariloche & Junin de los
Andes), oost kust, terug in Buenos Aires
1 januari - 5 januari 2006 -
La Ruta Cuarenta
28 december 2005 - 1 januari 2006 -
El Chalten
20 december - 28 december -
El Calafate, Torres del Paine
15 december - 20 december -
Ushuaia, Calafate
8 november - 15 november -
Iguazu, San Ignacio,
Tucuman
30 oktober - 8 november
Uruguay
23 oktober - 30 oktober -
meer uit Buenos Aires nb verslag volgt nog
15 oktober - 22 oktober -
meer Buenos Aires
30-9 t/m - 14 oktober 2005 -
Mendoza / Villavicencio
/ Uspallata / Los Penitentes / Valle Grande / Cacheuta
22-29 september 2005 -
sightseeing
in Buenos Aires
September 2005 -
stopover in Rome
|
Argentinie
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Argentinie reizigers-informatie
|
13-05-2011
Chili reizen /
Kerst in Argentinie / Torres del Paine
/ Kerst in Patagonie /
kerstvakantie
13-05-2011
|
