27-11-2006 vanuit Thimpu naar Punakha en Wangdi
Deze
ochtend rijden we vanuit Thimpu naar het dorp Dodina. Onderweg rijden we in de
buurt van het hoofdkwartier van de Bhutanese bodyguards langs Tibetaanse
nederzettingen die er vrij armoedig uitzien. Volgens de gids zijn de huisjes
tijdelijk, maar hij zegt dat de meeste Tibetanen eind jaren vijftig naar Bhutan
zijn gekomen. Nieuwe vluchtelingen mogen niet meer blijven.
Vanuit Dodina lopen we naar het op 2700 hoogte gelegen Cheri Monastery. Op deze
plek werd door Shabdrung Ngawang Namgyal in 1620 de eerste kloosterorde gesticht
in Bhutan. Ngawang Namgyal verleende zichzelf in het begin van de 17e eeuw de
titel van religieus leider en heeft op tal van plaatsen Dzongs gesticht. Dit
zijn een soort combinaties van burchten en kloosters van waaruit administratieve
en religieuze leiding over de districten werd gevoerd. In
Cheri goemba voltooien monniken het laatste deel van hun opleiding en leggen een
soort van examen af. Ook
dit klooster ligt op een prachtige plaats met schitterend uitzicht over het dal
en de heuvels in de omgeving. We krijgen een korte rondleiding en worden
gezegend door een lama. De dag kan niet meer stuk.
Op de
terugweg brengen we een bezoekje aan het Changka klooster. Hier gaan Bhutanezen
naar toe om een naam voor hun kind te krijgen. Dit gebeurt een week na de
geboorte en mede afhankelijk van diverse astrologische gegevens bepaalt de lama
de naam van het kind. Ook komen ouders hier met zieke kinderen om heil voor hun
kroost te zoeken. Hier
worden we wederom door de lama gezegend met een soort van dorji (vajra in het
Hindi/Nepalees of Sanskrit) op ons hoofd en wat heilig water.
Opvallend is dat een van de Bhutanese moeders haar huilende kind midden in het
klooster voor het altaar en onder het toeziend ook van de lama borstvoeding gaat
staan geven.
Onze
gids (Wang Chhu = naam van een rivier) heeft niet hier zijn naam gekregen. Bij hem ging dat anders in
zijn werk. Na 14 jaar huwelijk hadden zijn ouders nog steeds geen kinderen. Ten
einde raad togen ze naar Chimi Lhakhang nabij Punaka, een tempel gesticht door
Lama Drukpa Kuenley (ook wel “the divine madman” genoemd) een van de
populairdere heiligen in Bhutan. Deze lama had nog al een shockerende,
beledigende en obscene manier van onderwijzen. “Mijn wijze van mediteren is
vrouwen en wijn” is een van zijn uitspraken. Zijn
sexueel getinte uitspraken en gedragingen zijn legendarisch en zijn tempel wordt
gezien als tempel van de vruchtbaarheid. De
ouders van de gids voerden hier een uitgebreide puja uit, waarna zij een briefje
kregen met de namen voor hun 3 nog te krijgen zonen. En zo geschiedde het. Wang
chhu was de laatste in het rijtje van 3.
Bijzonder in Bhutan is dat wanneer Bhutanezen echt in de problemen zit, zij zich
rechtstreeks tot de koning kunnen wenden. In eerste instantie via de 1e minister
en als die ze niet kan helpen, kunnen ze op audientie bij de koning zelf komen.
Onze gids Wang Chhu is drie keer bij hem geweest. O.a. eenmaal voor zijn zieke vader die
een dure operatie in India nodig had. De familie had hiervoor geen geld, wat
daarom door de koning verstrekt werd.
Na de
lunch in Thimpu rijden we via de National Memorial Chorten, en de Dochu la pas naar
Wangdue Phodrang (Wangdi).
Hemelsbreed is het van Thimpu naar Wangdue Phodrang slechts 25 km. De eindeloos
slingerende weg omhoog naar de Dochu la pas en vervolgens nog langer naar beneden
naar Wangdue is echter 75 km lang. Het aantal bochten is niet bij te houden, het
aantal keren dat de weg 100 meter lang recht is, is echter makkelijk op de
vingers van een hand te tellen. Met zoveel heuvels en bergen is het niet zo gek
dat Bhutanezen geen fanatieke fietsers zijn, maar het verbaast ons dat we nog
helemaal geen enkele fiets hebben gezien. Bij navraag blijkt fietsen in Bhutan
verboden te zijn. Tot verkort was het wel toegestaan, maar er gebeurde teveel
ongelukken met name onder scholieren dat het nu helemaal verboden is. Er is dus
in ieder geval nog een land waar de betulling van het volk nog groter is dan in
Nederland.
28-11-2006 - Punakha en Wangdi
Deze
ochtend rijden we als eerste via het nieuwe Punakha (stadje van slechts 5 jaar
oud) naar het oude Punakha om de Punakha Dzong te bezoeken. Dit was de tweede
Dzong in Bhutan. Een indrukwekkend groot gebouw (180 x 72 meter en zes
verdiepingen hoog) dat op de plek is gebouwd waar de rivieren Mo Chhu en Pho
Chhu (moeder en vaderrivier) samenvloeien. In de enorme grote “main assembly”
hal met vele vergulde pilaren vindt men enorme beelden van o.a. Bouddha, Guru
Rinpoche en Shabdrung en vele prachtige schilderingen. In deze Dzong worden ook
de overblijfselen van de Shabdrung en Pema Lingpa bewaard. De Bhutanezen gelofen
dat de overblijfselen van deze Pema Lingpa de Dzong beschermd tegen
omstromingen. Zelfs tijdens een enorme vloedgolf in 1988 die de hele omgeving
onder water zetten, was de Dzong bestand tegen het water.
We
rijden terug richting Wangdue Phodrang en passeren wederom veel armoedige
huisjes. Ook deze zijn zogenaamd tijdelijk van aard. Tja, dat kan ook niet
anders met zo’n constructie, maar wij vrij ons af hoe lang deze mensen in zulke
armoedige onderkomens wonen en denken dat de gids de situatie beter doet
voorkomen dat die is. Op de
terugweg naar Wangdi gaan we naar Chimi Lhakhang, de al eerder genoemde tempel
van de vruchtbaarheid. We lopen over smalle paadjes door rijstvelden en langs
kleine dorpjes om deze tempel die ook boven op een heuvel ligt te bereiken. In de
omgeving tref je op diverse huizen, restaurants en winkels enorme fallussymbolen
aan, soms voorzien van een “thread”, eigenlijk gewoon een draadje die soms door
lama’s als zegening worden uitgereikt. Drukpa Kunley schijnt een dergelijke
“thread” na zo’n zegening eens om zijn geslacht te hebben gewikkeld in de hoop
dat het hem geluk zou brengen met meer vrouwen. Drukpa
Kunley scheen bij zijn meditatielessen middels sex een voorkeur voor jonge
maagdelijke vrouwen te hebben, maar verrassend genoeg ook voor oude vrouwen. Op de
vraag of de enorme focus op sex van deze lama niet in strijd is met de leringen
van de “middenweg” van de boeddha, heeft onze gids geen antwoord. De leringen
van Drukpa Kunley spreken hem in ieder geval wel aan en er worden regelmatig
grappen gemaakt dat onze chauffeur misschien wel een reincarnatie van Drukpa
Kunley zou kunnen zijn.
Na de
lunch brengen we een bezoek aan Wangdue Dzong, een iets minder interessante
Dzong maar gelegen in het leuke plaatsje Wangdi dat vol staat met kleine
witgeschilderde houtenwinkels aan een groot plein. Hier is het gezellig druk
want Wangdue ligt op het kruispunt van grote wegen naar het oosten en zuiden van
Bhutan en vele (vracht)auto’s en bussen stoppen hier voor een pauze of om bij te
tanken. We laten ons hier droppen en zeggen dat we zelf we teruglopen naar het
hotel. We lopen wat door het gezellige plaatsje, praten wat met
“streetboardende” kinderen en beklimmen aan de overkant van de rivier nog een
heuvel waar een klein knus plaatsje en een tempel ligt. Dit kleine plaatsje
(Richengang) blijkt een van de oudste plaatsjes van Bhutan te zijn. We krijgen
gezelschap van een meisje van Nepalese komaf. Ze vertelt ons dat ze nauwelijks
kan communiceren met de mensen in dit dorp daar zij van Indiaase afkomst zijn en
een vreemd Bhutanees dialect spreken. De ontwikkeling in dit dorpje, echt op een
steenworp afstand van Wangdue, heeft lang stilgestaan en pas begin jaren 90
werden hier electriciteit- en watervoorzieningen en een school gerealiseerd. De
mensen ogen ook ons een beetje vreemd. We worden enorm aangegaapt en als we
later vanaf de boven het dorp gelegen tempel weer afdalen door het dorp, heeft
het halve dorp zich om het centrale “plein” verzameld om ons gade te slaan.
Alleen sommige kinderen spreken ons aan, de rest staart alleen.
Als we
teruglopen langs de rivier komen we langs 8 witte stupa’s die op de plek zijn
geplaatst door een van de 4 koninginnen, omdat er op deze plek te veel auto’s in
de rivier belandden. Een uitgebreide puja en het plaatsen van de stupa’s moet
automobilisten tegen dit lot beschermen. Niet veel later komen we trouwens de
eerste (slingerende en illegale) fietser tegen. Door de vele bochten verdwijnt
ie binnen no-time uit ons zicht. Over zijn lot is ons niets bekend.
foto's
1) Paro vallei en oa. Taktsang
klooster
2) Thimpu (hoofdstad
van Bhutan), Wangdi en Punakha
3) Trongsa en Bumthang
vallei
4) Jakar en Thimpu
5) Thimpu en
Phuentsholing
valuta
Andere verslagen
17 mei 2007 - 28 mei 2007 -
Tilicho trekking / Annapurna gebied
(deel 1 -
deel 2 -
deel 3 - deel 4)
14 april 2007 - 16 mei 2007 - Kathmandu (nb
verslag volgt nog)
4 april 2007 - 14 april - Lumbini, Tansen,
Pokhara, Nepali New Year (nb verslag volgt nog, voor foto's zie
Lumbini pictures en
Tansen pictures)
30 maart
2007 - 4 april 2007 -
Rara lake
17 maart 2007 - 30 maart -
Varanasi, Allahabad,
Faizabad (India, nb verslag volgt nog)
6 februari 2007 - 17 maart 2007 - maha
shivaratri / losar / holi festivals
28 januari 2007 - 5 februari 2007 -
Daman
7 januari 2007 - 23 januari 2007 -
Kinderhuis in Sankhu en
ontwikkelingen Kathmandu
31 December 2006 - 6 januari 2007 -
Oud & Nieuw + bezoek Guru Rimpoche in Bouddhanath
20 december 2006 - 26 december 2006 -
kersttijd in Nepal
7 december - 14 december 2006 -
Sikkim foto's
en Sikkim pictures verslag volgt nog, ook van
Oost
Nepal (Hile) 25 november - 4
december 2006 -
Bhutan
17 november - 19 november 2006 -
Manakamana en Bandipur
31 oktober - 16 november 2006 -
Chapagoan / Thecho / Sankhu
10 oktober - 30 oktober 2006 -
Tihar festival
27 september - 9 oktober 2006 -
wederom in Nepal, Dashain festival, Nagarkot
|
Argentinie
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Argentinie reizigers-informatie
|
18-06-2010
fietsen in
Kathmandu vallei
/
india / sikkim /
Loshar -
Tibetan - New Year /
bhutan gps
18-06-2010
Deze site wordt
gehost door Deti Internet Hosting
en domeinregistraties
|
