|
Dat is wat
wij de afgelopen dagen hebben gedaan.
Het was
super mooi, soms zwaar, veel dhal baat (witte rijst met linzensoep en vaak
gebakken groenten) teveel chapatti’s (soort pannekoek van meel en water) veel
mensen ontmoeten, bergen gezien, gompha’s en gebedsmuren, geslapen op plaatsen in
bedden die je nooit zou kunnen bedenken, vaak om 19.30 naar bed en om 7.30 er
weer uit, super genoten, in alle vormen ziek geweest (diaree, hoofdpijn, buikpijn,
blauwe arm, overgeven, gekneusde rib), veel gelachen, genoten, niets gezegd,
uren gesproken en vooral gelopen, gelopen en gelopen…
Op 8
november (precies een maand geleden) hebben we de local bus uit Katmandu genomen
naar Bessisehar genomen. Een groot succes. Na 8 uur hobbelen en steeds wachten
omdat steeds meer mensen in de bus en steeds meer troep op de bus moest in
Bessisehar aangekomen, het startpunt van onze trek (op dit moment dachten we er
nog 18 dagen over te gaan doen).
Koud uit
de bus wilde Arjen het eerste hotel met eigen wc. (Nauw die WC hebben we de 3
daarop volgende dagen uitgebreid gebruikt (ik zal verder niet in detail treden).
In het
plaatselijke ziekenhuisje hebben we ons die dag erna ons (volledig laten
 tjekken,
nee ik ben niet zwanger dokter, nee echt niet!!, haha) diagnose: reizigers
diarree: antibiotica mee, en na drie dagen dus eindelijk vertrokken voor onze
eerste dag (11 nov.).
De dag
ervoor Tom en Liesbeth ontmoet, een gezellig belgs stel, lekker nuchter en veel
lol (en chapatti’s) Met hen de trek gestart. (www.tangatanga.com/tomenliesbethopzwier).
Wandelen
was de eerste vier dagen nog wel wat moeizaam, met name door onze toch wat
verzwakte lichamen en ook de warmte, want hier is het nog subtropisch. We
kochten onderweg manderijen en bananen direct van de boom (erg lekker) en zagen
apen op de berg tegenover ons, echt super. (Arjen vond het wat te warm).
Overdag ontmoeten we veel ezels, draggers en lopen over
hangbruggen
 |
 |
 |
Dal bij Bahudanda
|
hangende bruggen
|
Lamgjung Himal
|
Vanaf dag
5 komen we boven de 2000m en wordt het minder warm, de omgeving verandert
langzaam in de bergen waar we voor zijn gekomen. Iedere nacht slapen we in een
lodge lunchen doen we onderweg (dhal Bhat of pasta).
De
volgende dag is Arjen z’n diarree weer terug en voelt zich heel beroerd tijdens
het lopen, het is toch weer een te warme dag voor hem. Bij een theehuisje langs
de weg vraag ik aan de jongen die daar werkt of hij een porter (dragger) kent.
Jaah hoor, en hij (Boedi) sluit z’n tentje af en voor 500 roepies (5,5 euro)
sjouwt hij Arjen z’n rugzak de berg op.
 |
 |
 |
Gebedsmolens
|
allemaal voor
Boeddha
|
Boedi onze trouwe
drager
|
Onderweg
komen we nog een andere Belg tegen met heel veel levenslol hij noemt :
Nederlands schatjes en met zijn humor, en na een bord eten gaat het met Arjen
we er wat beter. Boedi blijft die dag bij ons tot het volgende dorp waar we dan
ook besluiten een rustdag te nemen, onze was te doen, en naar de
Bergen kijken.
Boedi is
een dag blijven hangen en de volgende dag laten we hem weer Ajen z’n rugzak
dragen.
Inmiddels
zijn we aangekomen in Pisang, hier begint het met name 's avonds (als de zon weg
is eigenlijk) en vooral 's nachts steeds kouder te worden. (We zijn blij met onze
warme slaapzakken en als we geluk hebben de verwarmde eetzaal van de lodge.
Vanuit Pisang de volgende dag naar Ghyaru korte stevige stijle wandeling, maar
het uizicht daar was het helemaal waard, echt super, uren op het terras gewoon
naar de bergen zitten kijken, terwijl de zon onderging, en de volgende ochtend
hetzelfde verhaal toen de zon op kwam. Die enorme stilte die
wijdsheid, in een dorpje zonder touristen, wat locale bevolking, wat kippen en
koeien, wat vieze kindjes (die hier niet vragen om pennen of snoepjes) heerlijk
wat een rust!! Echt een topper tot nu toe! ( we zitten inmiddels al 10 dagen in
de bergen, dat betekent 10 dagen geen auto’s, motors, internet, telefoon, met een
beetje geluk tot 19.30 stroom).
 |
 |
 |
Annapurna II
|
Annapurna IV in de
zon
|
Yak
|
Vanaf nu
wordt het echt hoog! Op steeds meer kleppen stukken sneeuw langs de weg. We
lopen van Ghyaru (3850) naar Manang 3800 hoogte. Op deze hoogte wordt
geadviseerd een extra rust dag te nemen zodat je lichaam kan wennen aan de
hoogte en de verminderde zuurstof in de lucht. Dus dagje in de zon, genoten van
een bakkertje dat daar zat (al dagen geen broodachtige dingen op) Ik heb een
beetje een zere keel en wat verkouden, maar verder gelukkig nergens last van.
De dag
erna (dag 12, 22 nov.) lopen we op ons gemak naar Gunsung, weer zo’n geweldig
uitzicht (achter de lodges wordt een geit geslacht).
‘s nachts
wordt het steeds kouder (onder 0). Twee dagen later arriveren we in Thorung
Phedi (4500) de laatste stop voor ons voordat we de pas gaan doen. De Pas
Thorung La is een van de hoogste passen ter wereld (5416m). Op de pas is de helft minder zuurstof dan in Nederland, verder komt er na 12.00 vaak een straffe
wind opzetten die het gevoelsmatig ver onder vriespunt brengt. Wij vinden het
allemaal best spannend.
We reizen
nog steeds met Tom en Liesbeth en 's morgens sluiten Eloise (Australie) en
Marjolein zich bij ons aan. Met z’n 6-en lopen we naar
boven wat ons best veel tijd kost, omdat met name liesbeth en Eloise het
allemaal heel spannend vinden, en weinig ervaring met over sneeuw lopen hebben.
De toch naar boven is best pittig en stijl.
Op de Top
zijn we allemaal super blij en enthousisast. Alleen Tom heeft wat last van zijn
hoofd, en we gaan snel verder omdat we nog een flink stuk moeten afdalen.
 |
 |
 |
Sneew omhoog
|
Eindelijk op de top
|
IJs naar beneden
|
Naar
beneden gaat wat minder soepel, Tom voelt zich niet goed en wazig, een porter
neemt zijn rugzak over, en Tom strompelt naar beneden, Arjen en Liesbeth
begeleiden hem zo goed als het gaat. Het pad is superglad, van het ijs en het
vele sneeuw die op het “pad” ligt, maar het uitzicht blijft verbijsterend.
Een paar uur later glij ik uit en kneus bij die val mijn
ribben, hoewel het voelt alsof ik mijn rug breek. Lopen is pijnlijk, maar we
gaan door, want het wordt later … iets later glij ik weer uit en val op mijn
rechter arm, Ben even van de wereld in Arjen z’n armen en we gaan snel weer
verder want het wordt schemerig, en in het donker wil je niet van dit pad af
lopen (wil je al niet bij licht). Net voor het echte donker bereiken we gelukkig
alle 6 de eerste 2 theehuisjes (eigenlijk niet gericht om te slapen) maar we
kunnen verspreid over deze twee alle 6 een bed krijgen. Na een steenkoude (toch
wel pijnlijke nacht, ondanks ibruprofen 600) in een lodge waar je door de muren
naar buiten kan kijken, de volgende morgen in 2,5 uur naar het volgende dorpje
gewaggeld, arjen met een enorme rugzak, de mijne een stuk lichter, Muktinath/ranipana.
Hier maar een rustdag genomen. Hoesten,
niezen, lachen, op zij liggen, lopen en eigenlijk zo’n beetje alles is in meer
of minder mate pijnlijk, mijn arm is blauw, net als een stukje van mijn rug.
Maar we zijn over de pas, en eigenlijk best blij.
 |
 |
 |
Wassen bij de pomp
|
Mooi, he
|
Upper Mustang
|
De
volgende dag lopen we weer langzaam (nog steeds met z’n 6-en) verder en gaan
naar Kagbeni. Een superplaatsje met allerlei steegjes, vol koeien, geiten,
schapen, honden en veel plaatstelijke bevolking, Tibetanen. We verblijven in The
Red House, bij hele fijne mensen. Arjen besluit weer om een dag op de plee te
zitten en in bed te liggen, Tom doet met hem mee, en de rest geniet van het
stadje. Arjen en ik besluiten om het vervolg rustig aan te doen en mogelijk om
terug te vliegen. Met m’n rug gaat het een stuk beter, maar lopen met rugzak
doet veel pijn, en is voor Arjen ook minder leuk omdat hij op dat moment een
groot deel van mijn spullen in zijn rugzak heeft.
Op 30 dec.
zwaaien we de andere 4 uit en blijven wij nog een dagje genieten van de
gastvrijheid van de mensen van The Red House, hun zonnendak en hun Duitse gas
Michael, die we al eerder waren tegengekomen en waarmee we heerlijk gesprekken
hebben.
Samen
verder, raar, rustig, goed, een beetje stil…1 dec. vertrekken we met Michael
naar Jomsom, we doen lang over deze relatief korte wandeling, en is behoorlijk
pijnlijk.
In Jomsom
boeken we een vliegticket naar Pokhara voor op 5 dec.
Die dag
erna lopen we met 1 rugzak (arjen dus, de mijne laten we in Jomsom) naar Tukuche
daar zit de Dutch Bakery, waar volgens ons wandelboekje, aardappelkroketten en
nasi sate wordt verkocht. Arjen kijkt hier vanaf Bessisehar al naar uit, dus dat
mogen we hem niet ontnemen. De Bakery wordt gerunt door Patrick en zijn Nepalese
vrouw Purna. We genieten hier inderdaad van bruine boterhammen, nasi
aardappelkorketen, appeltaart een goed bed, met fantastische uitzicht en nog
heel veel meer. De volgende dag na de lunch vertrekken we allebei
zeker 5 kilo zwaarder weer richting Jomsom, om onderweg in Marpha nog een nacht
te slapen. Deze streek is appelstreek dus ook hier weer appeltaart.
 |
 |
 |
|
Daulagiri bij
zonsopkomst |
milk koffee,
thee… |
Een echt vliegtuig
|
De
volgende dag rustig aan weer terug naar Jomsom met het idée dat we die dag er na
5 dec het vliegtuig zouden nemen. Dat gaat
niet door in verband met teveel wind in Jomsom, dus na 4,5 uur wachten 's morgens
vroeg in de kou op het vliegveldje worden we weer weggestuurd.
5 dec
vieren met appeltaart (tuurlijk) en warme chocolademelk) (kadootje van suzan!!)
6 dec.
vliegen we gelukkig wel. Een super uitzicht en we landen helemaal veilig zonder
veel schommeling in Pokhara. Waar ik nu de tweede dag van ons verblijf hier dit
sutk heb zitten typen.
Arjen doet
inmiddels de foto’s. En het plan is om morgen vroeg de bus naar Chitwan te nemen,
om een paar dagen van de jungle te genieten, misschien op een olifant te gaan
zitten, wellicht krokodillen en neushoorns te gaan zien….
We weten
het nog niet en jullie horen het vast wel weer…
Ps. Tom en
Liesbeth Eloise en Marjolein, komen net binnen wandelen dus met hen is het ook
allemaal goed gegaan vanavond met hen eten.
Veel liefs
voor nu vanuit hier Pokhara, Nepal.
Meer
informatie mbt de Annapurna Circuit trekking
Overzicht van verslagen:
intro reis Arjen &
Ingrid
Eerste verslag
uit Nepal
Sightseeing Kathmandu
Chitwan National Park
Laatste
dagen Nepal
Eerste dagen
Thailand
Noord-Thailand
Laos
Zuid-Laos
Laos-Cambodja
Cambodja -
Angkor Wat
Meer
informatie over de Annapurna circuit Trekking /
Tilicho Lake trekking
12-09-2009
|
Nepal
reizigers-informatie
|
|
