Van Laos naar Cambodja
We besluiten om via
Thailand vanuit het
noorden
Cambodja binnen te reizen. Vanaf
Laos naar beneden wordt door verschillende
mensen niet aangeraden. En bovendien schijnt er in Noord Cambodja nog een mooie
tempel te zijn die het best vanuit Thailand te bereiken is.
We reizen vanuit ons bungalowtje van de
2000-island regio, via Pakse Thailand in. In in totaal 10 uur en 10
verschillende bussen, boten en voertuigen verder bereiken we Kantaralak. Een
plaats in oost Thailand waar nooit een blanke lijkt te komen. We worden bekeken
alsof we een wereld wonder zijn, en iedereen roept ons na. Een overbeladen fiets
man neemt ons mee naar een hotel, dat blijkt een okay locatie te zijn, zelfs
hier spreekt men maar gebrekkig engels, zoals gezegd, hier komen nog maar weinig
toeristen... Als we savonds een restaurant je zoeken blijken die er niet veel te
zijn, en een Engelse menu kaart is er al helemaal niet, we vinden een
straatrestaurant je waar het eten van de andere gasten er goed uitziet.We
besluiten het te proberen maar niemand spreekt ook maar een beetje engels, we
besluiten dan maar te bestellen op gevoel, gewoon aanwijzen wat bij de andere
gasten lekker lijkt. dit werkt de mensen vinden het erg vermakelijk (twee
blanken die naar je bord komen wijzen terwijl een serveester raar kijkt is
natuurlijk altijd grappig) Het eten blijkt natuurlijk fantasties! en de rekening
is zo schrikbarend laag dat we besluiten dat dit ons favoriete restaurant je van
kantaralak is. Dus: "Morgen weer". We proberen uit te vinden hoe we bij die
tempel Prear Vihar kunnen komen. Het enige wat de Thai kunnen bedenken is een
moto... Een moto voor de duidelijkheid is een brommertje in de vorm van een
moter (of een moter ter grote van een brommer) waar je met of zonder helm met
1,2,3,4 personen oppast (pap zo'n moter is 4 keer zo klein als die van jouw,
maar op de thaise past een heel gezin, zonder helm met 2 kleine kinderen). Goed
dat doen we dus niet. Want de bedoeling is dan namelijk dat wij achterop gaan en
dat zo'n thais kereltje ons 30 kilometer verderop afzet: jaah daaag. Dus nemen
we een bus die maar tot halverwege gaat. We laten ons door een jeep bij de
ingang van de tempel afzetten.
De tempel lijkt veel op die in laos, maar is
veel groter en er is veel meer bewaard gebleven. Bovendien staat het bovenop een
plateau, aan de achterzijde van de tempel kijk je uit op Cambodja wat zich
onderaan de heuvel helemaal vlak uitstrekt, echt super. Erg opvallend van de
tempel is dat het veel toeristischer is. Het stikt er van de Thai, groot maar
vooral veel klein. De meeste vinden ons bijzonderde dan de tempel en ik "moet"
een aantal keren met wat dames op de foto (echt bizar, wel grappig) Een paar
vrouwen voelen ook stiekem aan mijn armen (hoe zou zo'n witte huid voelen).
Wat ons opvalt is dat de mensen met weinig
respect met dit monument omgaan, ze wandelen overal overheen, raken alles aan,
gaan overal zitten, en laten afval overal slingeren. Een beetje meer respect zou
je toch verwachten voor je voorouders.
Ondanks de mensen zijn we onder de indruk van
het bolwerk (rond 1100 gebouwd). en ve;e ma;e verbouwt nadien. terecht wordt
gezegd dat dit een van de grootste atracties is van het angkor wat complex,
helaas is het alleen onbereikbaar vanuit cambodja... De tempel is een van de
laatste bolwerken van Pol Pot en zijn vriendjes (de rode khmer) geweest je kan
nog bunkers en een heus kanon zien, daarnaast hebben Thailand en Cambodja altijd
ruzie gemaakt om dit gebied en vooral deze tempel, we mogen ook nergens van het
pad afdwalen, want er schijnen nog overal mijnen te liggen, niet echt een
gerustellende gedachten, en dat geeft zo'n omgeving toch een ander tintje.
We liften terug, eerst achterin de bak tussen
een groep lagere school meisje. de volgende lift is van een oud mannetje dat
geen woord engels spreekt maar ons netjes in het centrum van Kanteralak
afzet.Het eten doen we dus weer bij het zelfde restaurantje, dit keer ligt er
verse vis in een vitrine. We wijzen een lekker uitziende vis aan en twee hele
grote garnalen. de grootste die we ooit hebben gezien. klaargemaakt in een
currie smaken ze weer fantasties!
De volgende dag is het doel Cambodja en wel
Along veng, de vroeger woonplaats en sterfplaats van Pol Pot. Maar hoe kom je
daar, want ook daar reist geen normale bus heen. Het eerste stuk nemen we de
bus, hebben daarna heel veel geluk en krijgen een lift van een Noorse Fin die
getrouwt is met en Thaise Kmer en die normaal hun geld in Noorwegen verdienen
met schoonmaken en huizen bouwen, maar nu weer even in Thailand wonen. Zij
brengen ons helemaal tot de grens die een heel stuk verder op op een beboste
heuveltop ligt. De overgang is een overgang is waar geen westerling lijkt te
komen. Sommige Thai gaan over de grens goedkoop cigatetten en alcohol halen,
maar dan houdt het ook wel op. De grensbewakers zijn zo verbaasd over
buitenlanders met een rugzak dat ze helemaal bvergeten ons af te persen en een
paar dollar te verdienen, een traditie die in heel Cambodja heel hoog wordt
gehouden. Vanuit het marktje net over de grensovergang. Krijgen we een betaalde
lift naar Along vang. Onze chauffeur wil ons voor 10 dollar pp ook in Siem Riep
afzetten, wij besluiten dat we dat pas de volgende dag willen doen. Hij snapt er
niets van waarom we dat willen, wij later ook niet. Het plaatsje straalt niet
dan triestigheid uit. De weg is stoffig (geen asvalt of betegeling, alleen
roodbruine stof, verder is er weer veel afval, veel brakke huizen en huisjes. We
worden door een tiener jongen uitgenodig om bij hem thuis te komen. Onder hun
paalwoning ontmoeten we zijn zusjes, moeder en varkens. De jongens spreekt
redelijk goed engels en laat ons liedjes zingen en we hebben veel lol. hij laat
ons zijn engelse schrift zien, het ziet er indrukwekkend uit, toch krijgen we
een beetje de indruk dat hij beter is in standaard zinnetjes, dan in nieuwe
conversaties, maar goed hij doet het heel aardig en dit keer krijgen WIJ een
snoepje.
Vanuit ons geusthouse regelen we een taxi voor
de volgende dag. rondom de afgesproken tijd staat een witte Toyota Cambri voor
de deur, een auto die door veel Cambodjanen wordt gereden eigenlijk door bijna
allemaal, ze gooien er een goede vering onder (denk mostertruck) en dan raggen
ze over hun eigen zand wegen heen. We stappen in en dan gaat tien rondjes
reiden, overal stappen mensen in, komen er spullen bij enzovoort. Een uur later
vertrekken we eindlejk richting Siem Riep. Met z'n zeven in de auto (inclusief
driver). Tweeenhalf uur later stappen we verkreukeld uit het ding. (ook de
Cambodjanen zijn een stuk kleiner dan europeanen, maar dat maakt hen blijkbaar
niet uit). Siem Riep. Het voorstadje van Angkor Wat. Een van de hoofddoelen van
onze reis.
Overzicht van verslagen:
Eerste verslag
uit Nepal
Sightseeing Kathmandu
intro reis Arjen &
Ingrid
Annapurna trekking
Laatste
dagen Nepal
Eerste dagen
Thailand
Noord-Thailand
Laos
Zuid-Laos
Cambodja
- Angkor Wat
12-09-2009
|
Nepal
reizigers-informatie
|
Loshar -
Tibetan - New Year
|
