Economie van Argentinie
Argentinie's onkunde om zijn potentieel te
bereiken, ondanks de natuurlijke bronnen en een literate en sophisticated
bevolking, is voor buitenlandse observeerders al voor tijden een mysterie. Met
een capita GDP van ongeveer 8500$ (is een misleidend aantal vanwege de
overgewaardeerde peso) is Argentinie 1 van Latijns Amerikaans rijkste landen.
Het land is momenteel belast met een enorm buitenlandse schuld van 130 biljoen
US$, dat waarschijnlijk nooit meer terug te betalen is en een hoge
werkelossheid. De middenklasse is krimpende en de economie lijdt onder een
serieuze drie jaar slump: 2000 GDP echte groeipercentage was .08%, dalende van
8% in 1997.
Sinds koloniale tijden berustte de Argentijnse
economie op landbouw exporten, zoals wol, bief(vlees) en granen van de
vruchtbare Pampas. Het meeste land was van een paar individuals.
Peron moedigde de ontwikkeling aan van een
industriele basis gesteund door de staat om de economie te doen herleven. Na
tijden van succes de staat's dominantie in de economie outlived zijn nuttigheid.
Veel staatsondernemingen werden plekken voor corruptie, inclusief de geest
werknemers. Ze komen alleen op het werk vlak voor de salarissen worden betaald.
Dit soort acties draagden bij aan de inflatie percentages van vaak meer dan 50%
per maand.
De Peronist Menem administratie (1989-1999) was
in staat om de inflatie spiraal te doorbreken door de overheidssector werknemers
te verminderen, staatsondernemingen te verkopen en werk unie activiteiten te
verminderen. Maar de hoofdmaatregel was de convertibility wet van de minister
van economie Domingo Cavallo. Deze wet bracht de peso op pariteit met de US
dollar. De regering kon niet meer peso's printen dan vertegenwoordigd door de
harde valuta reserve's.
Meerdere gebeurtenissen drukten op de
Argentijnse economie: de val van de Mexicaanse peso in januari 1995, de
Aziatische meltdown van 1998, de devaluatie van de Brazilaanse currency, de
stijging van de machtige dollar. De Argentijnse exporten werden te duur en waren
niet concurrerend. Sommige economisten geloven dat het breken van de link van de
peso naar de dollar is wat Argentinie nodig heeft in de toekomst, ondanks de
waarschijnlijke gevolgen;onmiddelijke chaos, hoge inflatie, politieke
instabiliteit en leen defaults.
De minister van economie Domingo Cavallo
beloofde dat devaluatie niet ter sprake was, maar kort na zijn aftreden in
december 2001 davalueerde de peso in Argentinie.
De grootste sector van de economie is diensten
(62%), gevolgd door industrie (32%), en voedsel verwerking, motorvoertuigen en
consumentengoederen en landbouw (6%).
Mercosur
De douane van Brazilie, Argentinie, Uruquay en
Paraquay, ook bekend als Mercosur, is wereld's derde grootste unie en heeft meer
dan 225 miljoen mensen. Door het vestigen van een vrije handel gebied moet dit
handelsblok (met Bolivia en Chili als associate leden) theoretisch handel
vergemakkelijken en prijzen voor importeerde goederen verminderen onder de leden
landen.
|
Argentinie
Cultuur / Historie / Politiek / Economie
|
|
Argentinie reizigers-informatie
|
20-02-2010
|
